DCSIMG
Skip Global Navigation to Main Content
رونوشت های متن

سخنرانی کلینتون در مجلس سنا در رابطه با حمله تروریستی در بنغازی

24 ژانويه 2013

وزارت امور خارجه ایالات متحده
دفتر سخنگو

23 ژانویه 2013

سخنان

سخنان هیلاری رادهام کلینتون، وزیر امور خارجه در آغاز جلسه استماع
در برابر کمیته روابط خارجی مجلس سنا

23 ژانویه 2013
واشنگتن دی سی

کلینتون، وزیر امور خارجه: از ریاست جلسه، اعضای بالارتبه، اعضای کمیته، هم اعضای قدیمی و هم جدید، از همگی متشکرم. بسیار سپاسگزارم که این فرصت در اختیار من قرار داده شده است، و از اینکه صبر کردید و به من این فرصت را دادید تا در اینجا حضور یابم و درباره این مسائل با شما صحبت کنم، سپاسگزارم.

همانطور که ریاست جلسه و اعضای بالارتبه عنوان کردند، حملات تروریستی در بنغازی در 11 سپتامبر 2012 که در آن چهار آمریکایی شجاع جان خود را از دست دادند- کریس استیونز، شان اسمیت، تایرون وودز و گلن دوهرتی- بخشی از چالش گسترده تری در زمینه راهبردی های ایالات متحده و شرکای ما در آفریقای شمالی است. من امروز می خواهم به طور خلاصه زمینه های این چالش را تفصیل کنم، آموخته هایمان را به اشتراک بگذارم، و همچنین در باره نحوه محافظت از کارکنانمان و اینکه چگونه می توانیم با یکدیگر همکاری کنیم تا نه تنها از همکاران جان باخته خود قدردانی کرده باشیم، بلکه به تلاش های خود برای پیشبرد ارزش ها و منافع آمریکا ادامه دهیم، توضیحاتی ارائه دهم.

هرگونه بررسی با دید روشن و گسترده در مورد این مسئله باید با این واقعیت محسوس آغاز شود که: از سال 1988، 19 هیئت بازبینی مسئولیت و پاسخگویی در زمینه بازرسی حملات انجام شده بر علیه دیپلمات های آمریکایی و تسهیلات آنها شکل گرفته است. بنغازی به فهرست بلند تراژدی های وزارتخانه ما، دیگر سازمان ها و آمریکا اضافه شده است: گروگان گیری در تهران در سال 1979، حمله به سفارت ما و مقر تفنگداران نیروی دریایی در بیروت در سال 1983، برج های خُبَر در عربستان سعودی در سال 1996، سفارت های ما در شرق آفریقا در سال 1998، کشته شدن کارمند کنسولگری در جده در سال 2004، حمله خوست در سال 2009 و بسیاری موارد دیگر. از سال 1977، 65 دیپلمات آمریکایی توسط تروریست ها کشته شده اند.

البته فهرست حملات خنثی شده، بحران های پیشگیری شده، و جان های نجات داده شده حتی بلندتر این است. ما هرگز نباید فراموش کنیم که کارکنان امنیتی ما در بیش از 99 درصد از مواقع در شرایط دشوار در سرتاسر جهان کار خود را بدون نقص انجام می دهند. به همین دلیل است که من مانند پیشنیان من واقعاً برای حفاظت از جانم به آنها اعتماد می کنم.

بیایید و این نکته را نیز به یاد داشته باشیم که دولت های هر دو حزب، با مشارکت با کنگره، به طور هماهنگ و صادقانه تلاش کرده اند تا درس هایی را از این حملات و کشتارها بیاموزند و پیشنهادهای ارائه داده شده توسط هیئت های بازبینی را به اجرا بگذارند، خواستار منابع لازم شوند، و در محافظت از کارکنانمان در برابر تهدیدهای مداوم و نوظهور به نحو بهتری عمل کنند. این کمترین چیزی است که مردان و زنانی که به کشورمان خدمت می کنند، شایستگی آن را دارند. و این همان کاری است که ما با کمک شما مجدداً انجام خواهیم داد. من به عنوان وزیر امور خارجه، هیچ اولویت بالاتری و هیچ مسئولیت بزرگتری ندارم.

همانطور که بارها گفته ام، من مسئولیت این واقعه را بر عهده می گیرم، و هیچ شخص دیگری بیشتر از من متعهد به انجام درست این کار نیست. من مصمم هستم که وزارت امور خارجه و کشورمان را ایمن تر، قوی تر و امن تر کنم.

حال، مسئولیت پذیری به این معنا بود که در نخستین ساعات و روزهای نامعلومی و تردید، می بایست در مقابل این بحران به سرعت واکنش نشان می دادیم، و در عین حال از کارمندان و تأسیسات مان در نقاط پرخطر در سراسر منطقه و جهان، بهتر محافظت می کردیم. به این معنا بود که یک هیئت بازرسی مستقل باید تشکیل داده می شد تا تعیین کند که در بنغازی دقیقاً چه رخ داد، و اقداماتی را برای بهبود عملکردمان پیشنهاد کند. و به این معنا بود که تلاش هایمان را برای مبارزه با تروریسم و یافتن روش های مؤثر در حمایت از دموکراسی های نوظهور در آفریقای شمالی و فراتر از آن افزایش دهیم.

اجازه دهید چندی از درس هایی را که آموخته ایم، اقداماتی که پیش گرفته ایم، و کارهایی را که همچنان در حال انجام آنها هستیم با شما در میان بگذارم. .

نخست، اجازه دهید از شب 11 سپتامبر و نخستین روزهای دشوار شروع کنم. من واکنش مان را از وزارت امور خارجه مدیریت کردم، و با مقامات تمام نهادهای دولتی مان و همچنین دولت لیبی در تماس نزدیک ماندم. بنابراین از نزدیک شاهد آنچه که سفیر پیکرینگ و مایک مولن، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش آمریکا، هماهنگی به وقت و استثناعی نامیدند، بودم. هیچ تأخیری در تصمیم گیری ها وجود نداشت، و واشنتگن و نیروهای نظامی مان هیچگونه حمایتی را رد نکردند. من نیزمی خواهم مانند هیئت بازبینی از دلاوری و شجاعت کارمندانمان در میدان، به ویژه متخصصان امنیتی در بنغازی و تریپولی تمجید کنم. به گفته این هیئت، واکنش آنها در زمان واقعی جان آمریکایی ها را نجات داد، و چنین هم بود.

صبح روز بعد این حادثه، من به مردم آمریکا گفتم که شورشیان مسلح به تأسیسات ما حمله کردند، و عهد کردم که آنها را به پیشگاه عدالت خواهم کشید. من هنگامیکه پرزیدنت اوباما در رُز گاردن این حادثه را یک اقدام تروریستی نامید، در کنار او حضور داشتم.

حائز اهمیت است به خاطر داشته باشیم که در همان مدت، ما شاهد حملات خشونت بار علیه سفارت های خود در قاهره، صنعا، تونس و خارطوم، و همچنین تظاهرات گسترده در بسیاری از تأسیسات مان، جاییکه هزاران نفر از دیپلمات های ما خدمت می کنند، بودیم. بنابراین من فوراً خواستار بررسی وضعیت امنیتی مان در سرتاسر جهان، به ویژه تأسیسات مان در نقاط پرخطر شدم. من از وزارت دفاع خواستم تا به تیم های ارزیابی امنیت میان نهادی بپیوندد و صدها نگهبان امنیتی اضافی را از تفنگداران نیروی دریایی اعزام کند. من نخستین دستیار وزیر امور خارجه برای تأسیسات در مکان های پرخطر را منصوب کردم تا مأموریت ها در مکان های خطرناک از توجه لازم برخوردار شوند. ما از کنگره برای رسیدگی به آسیب پذیری های فیزیکی، ازجمله خطرات ناشی از آتش سوزی، و همچنین استخدام پرسنل بیشتر امنیت دیپلماتیک، کمک خواستیم.

دوم اینکه، همزمان با پیش گرفتن این اقدامات، من به سرعت برای تشکیل هیئت بازبینی مسئولیت و پاسخگویی به رهبری سفیر پیکرینگ و دریاسالار مولن اقدام کردم تا بتوانیم از یک بررسی بی طرف و مستقل، اشتباهات رخ داده و شیوه اصلاح آنها را کاملاً درک کنیم.

من تک تک توصیه های این هیئت را پذیرفته ام. من از معاون وزیر برای مدیریت و منابع خواستم تا برای حصول اطمینان از اجرای سریع و کامل این 29 توصیه، و همچنین پیگیری گام های دیگر افزوده و فراتر از توصیه های عنوان شده، رهبری یک گروه کاری را بر عهده گیرد.

من در نامه ای که ماه گذشته به شما نوشتم، متعهد به آغاز اجرای این توصیه ها شدم، و همینطور نیز هست. گروه کاری ما کار را با تفکیک توصیه ها به 64 مورد خاص اجرایی شروع کرد. این موارد با برنامه های زمانی خاص و روشن برای تکمیل هرکدام، به اداره ها و دفاتر گوناگون اختصاص داده شد. هشتاد و پنج درصد از این موارد تا آخر ماه مارس تکمیل خواهند شد؛ تعدادی از آنها تکمیل شده اند. و ما از این فرصت استفاده خواهیم کرد تا از بالا به پایین، نگاهی به روند تصمیمگیری های خود در مورد اینکه کارکنان ما در کجا، چه زمان، و یا اینکه آیا در مناطق پرخطر فعالیت می کنند، بیاندازیم و سپس به چگونگی واکنش در مقابل تهدیدها و بحران ها بیاندیشیم.

ما در حال راه اندازی یک بازبینی سالانه از تأسیسات مان در مناطق پرخطر هستیم که ریاست آن بر عهده وزیر امور خارجه، و بررسی های در دست بر عهده معاونان وزیر خواهند بود، تا اطمینان حاصل شود که پرسش های اساسی در مورد امنیت در بالاترین سطوح مطرح شوند. ما پروتکل هایی را برای اشتراک گذاری اطلاعات با کنگره تنظیم خواهیم کرد. این اقدامات با هدف افزایش امنیت دیپلمات ها، کارشناسان توسعه و کاهش احتمال وقوع رویدادی دیگر مانند حمله بنغازی طراحی شده اند.

ما در یک زمینه سوم نیز پیشرفت داشته ایم: رسیدگی به چالش راهبردی در شمال آفریقا و خاورمیانه بزرگ، زیرا هر چه باشد، حمله بنغازی یک روزه شکل نگرفت. انقلاب های عربی پویایی های قدرت را تغییر داد و نیروهای امنیتی را در سرتاسر منطقه از هم پاشید. بی ثباتی در مالی پناهگاه امن گسترده ای را برای تروریست ها که در پی گسترش نفوذ خود، و طراحی حملات بیشتر، مانند حمله ای که هفته پیش در الجزایر صورت گرفت هستند، به وجود آورده است.

اجازه دهید عمیق ترین تسلیت خود را به خانواده های آمریکایی ها و شهروندان کشورهای دیگر که در بحران گروگانگیری اخیر کشته و زخمی شدند، ابراز دارم. ما با دولت الجزایر در تماس نزدیک هستیم. ما برای ارائه کمک آماده هستیم. ما در تلاش هستیم تا درک کامل تری از آنچه که رخ داد پیدا کنیم تا بتوانیم با الجزایری ها و سایر کشورها جهت پیشگیری از وقوع چنین حملات تروریستی در آینده همکاری کنیم.

البته نگرانی ها درباره تروریسیم و بی ثباتی در شمال آفریقای تازگی ندارند. آنها برای کل تیم امنیت ملی دولت از اولویت بالایی برخوردار بوده اند. ولی ما در این فضا با خطراتی مواجه هستیم که به سرعت در حال تغییر هستند، و ما باید همچنان برای افزایش اعمال فشار بر القاعده در مغرب اسلامی و دیگر گروه های تروریستی در منطقه به تلاش هایمان ادامه دهیم.

من در نخستین ساعات و روزها با رئیس جمهور لیبی، وزرای امور خارجه تونس و مراکش رایزنی کردم، و در چندین جلسه در مجمع عمومی سازمان ملل، حضور یافتم و در یک جلسه ویژه با تمرکز بر مالی و ساحل نیز شرکت کردم. در ماه اکتبر، برای بحث و گفتگو در باره القاعده در مغرب اسلامی به الجزایر سفر کردم. در ماه نوامبر، بیل برنز، معاون وزیر را برای پیگیری به الجزیره فرستادم. سپس در ماه دسامبر، او به جای من، ریاست مشترک سازمانی را بر عهده داشت که ما در واکنش در مقابل این تهدیدها راه اندازی کردیم: همایش جهانی مبارزه با تروریسم که در ابوظبی برگزار شد، و همچنین جلسه ای در تونس با حضور رهبرانی که برای ساختن دموکراسی های جدید و اصلاح خدمات امنیتی تلاش می کنند.

ما تمرکز خود را معطوف گروه تروریستی القاعده کردیم - از بین بردن پناهگاه های امن، قطع شبکه های مالی، مبارزه با ایدئولوژی افراطی، کاهش جریان استخدام های جدید. و ما همچنان به تلاش هایمان جهت دستگیری مسئولان حملات در بنغازی ادامه خواهیم داد و در کشیدن آنها به پیشگاه عدالت مصمم هستیم. ما برای حمایت از این دموکراسی های نوظهور و تقویت نیروهای امنیتی و ایجاد مسیری دور از افراط گرایی، ابزارهای دیپلماتیک و اقتصادی خود را به کار گرفته ایم.

ولی اجازه دهید بر اهمیت ادامه رهبری ایالات متحده در خاور میانه، شمال آفریقا و سرتاسر جهان تاکید کنم. ما در چهار سال گذشته مسیر طولانی را پشت سر گذاشته ایم و اکنون نمی توانیم عقب نشینی کنیم. غیبت آمریکا به خصوص در مناطق بی ثبات، پی آمدهایی را به همراه دارد. افراط گرایی ریشه می گیرد؛ منافع ما آسیب می بینند، و امنیت ما در داخل کشور به خطر می افتد.

به همین دلیل است که من کریس استیونس را به بنغازی فرستادم. هیچکس بهتر از کریس از خطرهای موجود آگاهی نداشت، نخست در طول دوران انقلاب و سپس در طول فرآیند انتقال. وجود یک دولت ضعیف در لیبی، غارت و چپاول توسط شبه نظامیان، گروه های تروریستی؛ انفجار یک بمب در پارکینگ هتل او، ولی هیچگاه متزلزل نشد. زیرا او می دانست حضور آمریکا در آنجا در آن زمان بسیار مهم و حیاتی بود.

مردان و زنان ما که در خارج از کشور خدمت می کنند درک می کنند که برای محافظت از کشور عزیز خود، خطرهایی را می پذیریم. و آنها بهترین سنت های یک ملت شجاع و سخاوتمند را نمایندگی می کنند. آنها نمی توانند در مخفیگاه ها کار خود را به انجام برسانند. بنابراین مسئولیت ماست که از برخورداری آنها از منابع مورد نیاز اطمینان حاصل کنیم و هر کار ممکن را برای کاهش خطر انجام دهیم.

برای من این فقط یک سیاست نیست. این یک مسئله شخصی است. هنگامی که تفنگداران نیروی دریایی در پایگاه اندروز، تابوت های پوشیده شده با پرچم را حمل می کردند، من در کنار رئیس جمهور اوباما ایستاده بودم. من مادران، پدران، خواهران و برادران، پسرها و دخترها و همسرانی که اکنون می بایست به تنهایی فرزندانشان را بزرگ کنند، در آغوش کشیدم.

رهبری زنان و مردان وزارت امور خارجه و آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده یکی از بزرگترین افتخارات زندگی من است. نزدیک به 70,000 نفر در واشنگتن و در بیش از 270 تأسیسات دیپلماتیک در سرتاسر جهان مشغول خدمت هستند. آنها هر روز برمی خیزند و معمولاً در شرایط دشوار و خطرناک به سر کار خود می روند، زیرا آنها مانند ما بر این باورند که ایالات متحده فوق العاده ترین نیروی صلح و پیشرفت است که جهان تاکنون به خود شناخته است.

و وقتی در خارج از کشور با رویدادهای غم انگیز مواجه می شویم، تعداد آمریکایی هایی که برای خدمت در بخش خدمات خارجی اقدام می کنند، افزایش می یابد. و همین امر کافی است که بدانیم درباره چه وطن پرست هایی صحبت می کنیم. آنها می خواهند بدانند که چه کاری می توانند برای کشور خود انجام دهند، و آمریکا به همین دلیل قدرتمند تر است.

بنابراین امروز، پس از چهار سال تصدی این سمت، تقریباً یک میلیون مایل سفر و بازدید از 112 کشور، ایمانم به کشورمان و آینده مان، بیش از همیشه قوی تر است. هر بار که هواپیماهای آبی و سفید، با واژه های "ایالات متحده آمریکا" در پایتخت یک کشور دور دست فرود می آید، من دوباره از نمایندگی مهمترین و حیاتی ترین کشور جهان احساس افتخار می کنم. و مطمئن هستم که با کمک های شما، ایالات متحده را همچنان ایمن، قوی و استثنایی نگه خواهیم داشت.

از این رو می خواهم از این کمیته به خاطر مشارکت تان و حمایت هایتان از دیپلمات ها و کارشناسان توسعه تشکر کنم. شما از اهمیت کارهایی که آنها در طول شبانه روز انجام می دهند مطلع هستید. شما می دانید که مسئله، ارزش ها و منافع حیاتی امنیت ملی آمریکا است. و من از حرفی که کورکر، عضو بلندرتبه این کمیته زد، قدردانی می کنم: بسیار مهم است که این کمیته و وزارت امور خارجه، با وزیر جدید و رئیس سابق، با یکدیگر همکاری داشته باشند تا بتوانند منابع، حمایت، و تغییرات لازم برای مقابله با خطرات روزافزون و پیچیده را به درستی درک کرده و به آنها رسیدگی کنند.

من می دانم که شما در حس مسئولیت من شریک هستید و فوریت این مسئله را درک می کنید. اگرچه ممکن است در تمام موارد با یکدیگر اتفاق نظر نداشته باشیم، بیایید بر مسائلی که واقعاً مهم هستند تمرکز کنیم: محافظت از شهروندانمان و کشوری که دوستش داریم. از حمایتی که شما شخصاً در طول چهار سال گذشته از من به عمل آورده اید، سپاسگزارم.

من اکنون با خوشوقتی به پرسش های شما پاسخ می دهم.