کاخ سفید

دفتر سخنگو

28 ژوئن 2012

سخنان پرزیدنت اوباما درباره رأی دیوان عالی در پرونده قانون خدمات درمانی کم هزینه

تالار شرقی

12:15 بعدازظهر به وقت شرق آمریکا

رئیس جمهوری: بعد از ظهر بخیر. دیوان عالی کشور امروز طی حکمی اعلام کرد که قانون خدمات درمانی کم هزینه– همان قانون اصلاحات خدمات درمانی که دو سال قبل تصویب شد – با قانون اساسی کشور منطبق است. دیوان عالی کشور با این کار بر یک اصل اساسی در آمریکا – در ثروتمندترین کشور جهان – صحه گذاشت: هیچ بیماری یا تصادفی نباید به ورشکستگی مالی هیچ خانوده ای منجر شود.

می دانم که امروز، بحث های زیادی در مورد جنبه های سیاسی این موضوع، و درباره اینکه کدام طرف برنده و کدام طرف بازنده میدان بود، در خواهد گرفت. نحوه نگرش به این نوع مسائل در واشنگتن معمولاً همینطور است. اما این بحث ها کاملاً از نکته اصلی غافل اند. مسائل سیاسی این موضوع هرچه باشند، رأی امروز برای مردم سراسر این کشور یک پیروزی بود؛ برای مردمی که به خاطر این قانون و به خاطر رأی دیوان عالی به تأیید آن، از امنیت بیشتری در زندگی برخوردار می شوند.

و با توجه به تأثیر مستقیمی که این قانون بر زندگی این همه مردم دارد، می خواهم از این فرصت استفاده کرده و توضیح دهم که مفهوم تأیید آن برای شما چیست.

نخست، اگر شما در زمره بیش از 250 میلیون آمریکایی هستید که از قبل بیمه درمانی داشته اند، بیمه درمانی شما محفوظ است – و به موجب این قانون، تنها محکم تر و کم هزینه تر می شود. شرکت های بیمه دیگر نمی توانند در میزان خدمات درمانی که در طول عمرتان دریافت می کنید محدودیتی قایل شوند. دیگر نمی توانند با استناد به اینکه عارضه ای از قبل وجود داشته، علیه کودکان تبعیض قایل شوند. دیگر نمی توانند پوشش شما را چون بیمار می شوید لغو کنند. دیگر نمی توانند بدون دلیل حق بیمه شما را افزایش دهند. این شرکت ها ملزم به ارائه خدمات پیشگیرانه رایگان مانند معاینات پزشکی و ماموگرافی منظم هستند – که همین بند این قانون تاکنون به 54 میلیون آمریکایی تحت پوشش بیمه های خصوصی کمک کرده است. و تا ماه اوت امسال، شرکت های بیمه به حدوداً 13 میلیون از شما مبلغی را مسترد خواهند کرد زیرا تاکنون هزینه های شان در امور اداری و پاداش به مدیران عامل بیش از اندازه بوده و به اندازه کافی برای خدمات درمانی شما خرج نکرده اند.

اما موضوع به اینجا ختم نمی شود. طبق این قانون، افراد زیر سن 26 می توانند تحت پوشش بیمه والدین خود باقی بمانند – این بند تاکنون به شش میلیون آمریکایی جوان کمک کرده است. و به خاطر قانون خدمات درمانی کم هزینه، افراد سالمند روی داروهایی که با نسخه خریداری می کنند تخفیف دریافت خواهند کرد – با این تخفیف، تاکنون بیش از 5 میلیون سالمند تحت پوشش بیمه دولتی نفری 600 دلار صرفه جویی کرده اند.

همه اینها به خاطر قانون خدمات درمانی ارزان قیمت است. مفاد این قانون، خانواده های طبقه متوسط را تحت پوشش های منطقی قرار داده و در جامعه، از محبوبیت گسترده ای برخوردارند. و به موهبت رأی امروز، همه این مزایا و پوشش ها شامل حال همه آمریکایی هایی می شوند که از قبل تحت پوشش بیمه قرار داشتند.

حال، اگر شما یکی از آن 30 میلیون آمریکایی فاقد بیمه درمانی هستید، طبق این قانون، از سال 2014، بیمه های درمانی خصوصی باکیفیت و کم هزینه در دسترس شما قرار خواهد گرفت. هر ایالت می تواند فهرستی از گزینه های مورد نظر خود را تعیین کند و اگر ایالتی بتواند راهی برای تحت پوشش قرار دادن افراد بیشتر با همان کیفیت و هزینه ابداع کند، این کار طبق این قانون بلامانع است. و از کنگره خواسته ام که ما را در سرعت بخشیدن به این مراحل یاری کند و این قابلیت انعطاف را در عرض یک سال به ایالت ها بدهد.

همین که ایالت ها این بازارهای بیمه درمانی را تشکیل دهند، شرکت های بیمه دیگر نخواهند توانست با استناد به اینکه بیماری از قبل وجود داشته است، علیه هیچ فردی در آمریکا تبعیض قایل شوند. دیگر نخواهند توانست از زنان پول بیشتری دریافت کنند. دیگر نخواهند توانست با صورتحساب هایشان شما را ورشکسته کنند. اگر بیمار هستید، سرانجام این فرصت را خواهید داشت که مثل دیگران، از خدمات درمانی باکیفیت و کم هزینه بهره مند شوید. و اگر توان پرداخت حق بیمه خود را ندارید، اعتباری در اختیار شما قرار می گیرد تا در پرداخت حق بیمه به شما کمک شود.

دیوان عالی کشور امروز همچنین این اصل را تأیید کرد که افرادی که توان مالی خرید پوشش بیمه درمانی را دارند باید مسئولیت را پذیرفته و بیمه درمانی خریداری کنند. این اصل به دو دلیل مهم است.

اول اینکه وقتی افرادی که فاقد بیمه اما دارای توانایی مالی کافی هستند بیماری می شوند، و برای درمان به بخش فوریت های پزشکی مراجعه می کنند، این ما هستیم که با پرداخت حق بیمه بیشتر باید هزینه درمان آنها را تأمین کنیم.

و دوم اینکه اگر از شرکت های بیمه بخواهیم افرادی را تحت پوشش قرار دهند که از قبل بیماری دارند، اما افرادی را که توان مالی کافی دارند ملزم به خرید بیمه نکنیم، بعضی افراد ممکن است تنها پس از ابتلا به بیماری برای خرید بیمه مورد نیاز خود اقدام کنند – که این هم باعث افزایش حق بیمه دیگران خواهد شد.

از این رو است که با اینکه می دانستم این ایده از لحاظ سیاسی محبوبیت نخواهد داشت، و در جریان مبارزات انتخاباتی با آن مخالفت کردم، ماده ای را در نهایت در قانون بیمه درمانی لحاظ کردیم تا افرادی که توان مالی خرید بیمه درمانی را دارند مسئولیت قبول کرده و به خرید آن اقدام کنند. و این ایده از حمایت اعضای هر دو حزب، از جمله نامزد فعلی ریاست جمهوری حزب جمهوری خواه برخوردار است.

با این همه، می دانم که بحث هایی که بر سر این قانون در گرفته تفرقه انگیز بوده است. دغدغه هایی که از سوی میلیون ها آمریکایی مطرح شده برایم محترم است. و می دانم که بسیاری از خبرهایی که در موضوع بیمه درمانی منتشر شده، به مفهوم سیاسی آن توجه داشته است.

خوب، باید تا حالا روشن شده باشد که آنچه باعث شد این کار را انجام دهم منافع سیاسی نبود. این کار را کردم چون معتقدم به نفع کشور است. و چون معتقدم به نفع مردم آمریکا است.

در دفتر کارم، نامه ای هست که قاب کرده ام و به دیوار زده ام. در جریان بحث های قانون بیمه درمان توسط خانمی به نام ناتوما کانفیلد برایم ارسال شد. ناتوما سالیان سال همه کار را درست و صحیح انجام داد. او بیمه درمانی خریداری کرد. و حق بیمه اش را به موقع پرداخت کرد. اما 18 سال پیش، پزشکان تشخیص دادند که ناتوما به بیماری سرطان مبتلا شده است. و با اینکه او پس از مداوا به مدت بیش از 10 سال به سرطان مبتلا نبود، شرکت بیمه او هر سال حق بیمه او را افزایش داد. و علیرغم اینکه می خواست بیمه درمانی اش را حفظ کند – علیرغم اینکه بیم داشت دوباره بیمار شود – بیمه درمانی اش را تسلیم کرد و وادار شد اقبالش را به دست روزگار بسپارد.

شرح حال ناتوما را هر روز در مبارزات تصویب این قانون همراه خود داشتم. حال او مرا به یاد همه آمریکایی هایی می انداخت که در سراسر کشور، باید نه تنها درباره ابتلا به بیماری، که برای هزینه درمان هم نگرانی می کشیدند.

ناتوما اکنون درمان شده است. و به خاطر این قانون، آمریکایی های دیگری هستند – پسران و دختران، برادران و خواهران، پدران و مادران دیگر – که وادار نمی شوند اقبال خود را به دست روزگار بسپارند.

عالی ترین دادگاه کشور اکنون حکم کرده است. و ما کماکان این قانون را اجرا خواهیم کرد. و با همکاری با یکدیگر، سعی می کنیم به هر شکل ممکن آن را بهتر کنیم. اما کاری که نخواهیم کرد – کاری که این کشور استطاعاتش را ندارد – این است که دوباره درگیر دعواهای سیاسی دو سال پیش شویم، یا به وضعیت قبل باز گردیم.

با توجه به حکم امروز، دیگر وقت آن است که جلو برویم – این قانون را اجرا و در موارد لزوم، آن را بهتر کنیم. و الآن وقت توجه به عاجل ترین چالش این دوران است: برای مردم شغل ایجاد کنیم، بدهی کشور را پرداخت و میزان آن را کم کنیم، و اقتصادی بسازیم که مردم اطمینان داشته باشند با سخت کوشی به جایی می رسند.

اما امروز، من بیش از همیشه اطمینان دارم که پنج سال، 10 سال یا 20 سال دیگر که به عقب نگاه کنیم، وضع مان بهتر خواهد بود چون شجاعت آن را داشتیم که این قانون را تصویب کنیم و هر قدم مان قدمی به پیش باشد.

متشکرم. خداوند شما و این کشور را حفظ کند.

پایان 12:23 بعدازظهر به وقت شرق آمریکا