24 ژانویه 2012

سخنان پرزیدنت اوباما
خطابۀ سالانه در مورد وضعیت کشور

" ساختن آمریکایی پایدار"

سه شنبه 24 ژانویۀ 2012

واشنگتن دی سی

گزیده هایی از خطابه سالانه پرزیدنت اوباما در رابطه با سیاست خارجی

آقای رئیس مجلس نمایندگان، آقای معاون رئیس جمهوری، اعضای کنگره، مهمانان عالیقدر، و هم میهنان آمریکایی:

ماه گذشته، من از پایگاه نیروی هوایی اندروز دیدن کردم و به شماری از آخرین سربازانی که در عراق خدمت می کردند، خوش آمد گفتم. با هم و با افتخار، برای آخرین بار به پرچمی که بیش از یک میلیون از هم میهنانمان زیر آن خدمت کردند- و هزاران تن از آنها جان خود را از دست دادند، سلام دادیم و ادای احترام کردیم.

ما امشب گردهم آمده ایم و می دانیم که قهرمانان این نسل ایالات متحده را کشوری امن تر کردند و در سراسر جهان از احترام برخوردار ساختند. برای نخستین بار در مدت نه سال، هیچ آمریکایی در عراق نمی جنگد. برای نخستین بار طی دو دهه، اسامه بن لادن خطری برای ایالات متحده به شمار نمی رود. اکثر فرماندهان ارشد القاعده شکست خورده اند. تعرض طالبان از در هم شکسته شده است، و تعدادی از رزمندگانمان در افغانستان بازگشت به میهن را آغاز کرده اند.

****

ما همچنین فروش کالاها با را برای کسب و کارهای آمریکایی در سراسر جهان آسان تر ساخته ایم. دو سال پیش، من دو برابر کردن میزان صادرات ایالات متحده را طی یک دوره پنج ساله هدف قرار دادم. با موافقتنامه های تجاری دو حزبی که به امضاء رساندیم و به قانون تبدیل کردیم، ما در مسیر درست برای دستیابی به این هدف هستیم- و از برنامه زمانبندی شده جلو تر رفته ایم. به زودی، مشتری های جدیدی برای کالاهای آمریکایی در پاناما، کلمبیا، و کره جنوبی وجود خواهند داشت. به زودی، خودروهای جدیدی در خیابان های سئول دیده خواهند شد که از دیترویت، تولیدو، و شیکاگو وارد شده اند.

من به خاطر گشایش بازارهای جدید برای کالاهای آمریکایی به هر نقطه جهان سفر خواهم کرد. و وقتی رقبای ما از قوانین پیروی نکنند، من ساکت نخواهم ماند. دعاوی تجاری که ما علیه چین مطرح کرده ایم، در مقایسه با دولت قبلی، تقریبا دو برابرشده و این امر تغییراتی ایجاد کرده است. بیش از هزار آمریکایی امروز مشغول کار هستند زیرا ما موج واردات لاستیک های چینی را متوقف کردیم. ولی ما باید بیشتر از این کار کنیم. درست نیست که کشور دیگری فیلم ها، موسیقی، و نرم افزارهای ما را سرقت کند. عادلانه نیست که کارخانه های خارجی از کارخانه های ما پیشی بگیرند، فقط به این دلیل که یارانه های هنگفتی دریافت کرده اند.

امشب، من ایجاد یک واحد تقویت بازرگانی را که مسئولیت بررسی اعمال ناعادلانه تجاری را در کشورهایی مانند چین بر عهده خواهد داشت اعلام می کنم . بازرسی و بررسی های بیشتری برای جلوگیری از واردات کالاهای جعلی یا ناامن به داخل مرزهایمان صورت خواهند گرفت. و این کنگره باید اطمینان حاصل کند که شرکت هایی آمریکایی از لحاظ دسترسی به وام و کمک های مالی یا بازارهای جدید مانند روسیه از هیچ شرکت خارجی عقب نمی مانند....

پایان یافتن جنگ در عراق به ما امکان داده است تا ضربات قاطعی به دشمنانمان وارد کنیم. از یمن گرفته تا پاکستان، عوامل باقیماندۀ القاعده با دانستن این که نمی توانند از چنگ ایالات متحده آمریکا بگریزند در حال تلاش و تقلا هستند.

از این موضع قوّت است که ما پایان بخشیدن به جنگ در افغانستان را آغاز کرده ایم. ده هزار از سربازان ما به میهن بازگشته اند. بیست و سه هزار دیگر نیز تا آخر تابستان امسال افغانستان را ترک خواهند کرد. این انتقال امور به زیر هدایت افغانها ادامه خواهد یافت و ما با افغانستان مشارکت پایداری را بنا خواهیم نهاد تا آن کشور دیگر هرگز به صورت منشأیی برای حمله علیه آمریکا در نیاید.

در حالی که امواج جنگ فروکش می کنند، موج تغییر به سرتاسر خاورمیانه و شمال آفریقا، از تونس گرفته تا قاهره؛ از صنعا گرفته تا طرابلس، رسیده است. یک سال پیش، قذافی – جنایتکاری که دستش به خون آمریکاییان آلوده بود - یکی از دیرپا ترین دیکتاتورهای جهان به شمار می رفت. او امروز از میان رفته است. و در سوریه، برای من شکی وجود ندارد که رژیم اسد به زودی در خواهد یافت که نیروی تغییر را نمی توان به عقب باز گرداند و منزلت انسانی را نمی توان انکار کرد.

در این که این دگرگونی باورنکردنی به کجا ختم خواهد شد نمی توان با اطمینان سخن گفت. ولی ما در پی آمد حاصل از آن منافع عظیمی داریم. و در حالی که در نهایت این به عهدۀ مردم منطقه است که دربارۀ سرنوشت خود تصمیم بگیرند، ما از ارزشهایی که به این خوبی به کشور ما خدمت کرده اند دفاع خواهیم کرد. ما بر ضد خشونت و ارعاب به پا خواهیم خاست. ما به خاطر حقوق و منزلت انسان ها – مردان و زنان؛ مسیحیان و مسلمانان و یهودیان - به پا خواهیم خاست. ما از سیاستهایی که به دموکراسیهای باثبات ونیرومند و بازارهای باز می انجامند حمایت خواهیم کرد، زیرا استبداد نمی تواند حریفی و هماورد آزادی باشد.

و ما از امنیت خود آمریکا در برابر هرکس که شهروندان ما، دوستان ما و منافع ما را تهدید کند، پاسداری خواهیم کرد. به ایران نگاه کنید. از طریق قدرت دیپلماسی ما، جهان که زمانی در این که چگونه با برنامۀ هسته ای ایران مقابله کند در تفرقه بود، اکنون یکپارچه به پا ایستاده است. رژیم بیش از هر زمان دیگری منزوی شده است؛ رهبران آن با تحریم های فلج کننده دست به گریبانند و تا زمانی که از عمل به مسؤلیتهای خود سرپیچی می کنند از این فشار کاسته نخواهد شد. بگذارید جای هیچ شکی باقی نماند: آمریکا عزم راسخ دارد که از دستیابی ایران به سلاح هسته ای جلوگیری کند و من تا تحقق بخشیدن به آن هدف، هیچ گزینه ای را از روی میز برنخواهم داشت. اما فیصلۀ دادن مسالمت آمیز به این مسئله هنوز امکان پذیر و به مراتب بهتر است، و اگر ایران تغییر مسیر دهد و به الزامات خود عمل کند، می تواند بار دیگر به جامعۀ ملتها بپیوندد.

احیای رهبری آمریکا را می توان در سرتاسر جهان حس کرد. کهن ترین اتحادهای ما در اروپا و آسیا از هر زمان دیگری نیرومند ترند. پیوندهای ما با کشورهای آمریکایی عمق بیشتری یافته اند. تعهد آهنین ما- تعهدی واقعاً آهنین-- در قبال امنیت اسرائیل به معنای نزدیکترین همکاری نظامی میان دو کشور در طی تاریخ در آمده است. ما این نکته را روشن ساخته ایم که آمریکا در منطقۀ اقیانوس آرام یک قدرت است، و آغاز جدیدی در برمه به امید تازه ای دامن زده است. آمریکا، از طریق ائتلافهایی که ما برای ایمن ساختن مواد هسته ای بنیاد نهاده ایم، تا پیکاری که علیه گرسنگی و بیماری به راه انداخته ایم؛ از ضرباتی که ما به دشمنان خود وارد آورده ایم؛ تا قدرت پایدار سرمشق اخلاقی ما، به جایگاه خود بازگشته است.

هرکس که خلاف این را به شما بگوید، هرکس که به شما بگوید آمریکا رو به انحطاط است یا این که بگوید از نفوذ ما کاسته شده است، نمی داند که دربارۀ چه چیزی سخن می گوید. این آن پیامی نیست که ما از رهبران سراسر جهان، که همه مشتاق کار کردن با ما هستند، می شنویم. این آن چیزی نیست که مردم، از توکیو گرفته تا برلن، از کیپ تاون گرفته تا ریو احساس می کنند؛ مکان هایی که دیدگاه مردم نسبت به آمریکا از آنچه که طی سالیان وجود داشته است مثبت تر است. بله، جهان در حال تغییر است؛ نه، ما نمی توانیم همۀ رویدادها را کنترل و مهار کنیم. اما آمریکا به صورت کشوری که حضور آن در امور جهانی لازم است باقی می ماند – و تا هنگامی که من رئیس جمهوری باشم چنین خواهد بود. من قصد دارم آن را بر این روال نگاهدارم.

* * * *

یکی از افتخار آمیز ترین چیزهایی که در اختیار خود دارم پرچمی است که تیم SEAL [تیم ویژه ای در نیروی دریایی ایالات متحده] با خود در مأموریتش برای گرفتن بن لادن همراه داشت. بر روی آن پرچم نام همۀ اعضای تیم منقوش است. برخی از آنها ممکن است دموکرات باشند. برخی ممکن است جمهوریخواه باشند. این چیزی نیست که اهمیت داشته باشد. درست همانطور که این موضوع آن روز هم در اتاق وضعیت، هنگامی که من در کنار باب گیتز – مردی که وزیر دفاع جورج بوش بود؛ و هیلاری کلینتون، زنی که برای احراز مقام ریاست جمهوری با من به رقابت برخاست نشستم، اهمیتی نداشت.

* * * *

هر بار که من به آن پرچم می نگرم، به من یادآوری می شود که سرنوشت ما مانند آن پنجاه ستاره و آن سیزده نوار به یکدیگر دوخته شده است. هیچکس به تنهایی این کشور را نساخت. این کشور از آن جهت بزرگ است که ماهمراه یکدیگر آن را ساخته ایم. این کشور از آن جهت بزرگ است که ما به صورت گروهی با هم کار کرده ایم. این کشور بزرگ است زیرا ما پشت سر یکدیگر ایستاده ایم. و اگر ما به هنگام دشواری و آزمون به این حقیقت، پایبند باشیم، هیچ چالشی آنقدر بزرگ و هیچ مأموریتی آنقدر سخت نیست. تا هنگامی که ما به خاطر هدف مشترک به یکدیگر پیوسته باشیم، تا هنگامی که ما عزم مشترک خود را استوار نگاهداریم، سفر ما پیش خواهد رفت، آیندۀ ما سرشار از امید است و وضعیت اتحادیۀ ما همواره نیرومند خواهد بود.

از شما سپاسگزارم، خدایار شما باد، خدا یار و نگهدار آمریکا باد.