DCSIMG
Skip Global Navigation to Main Content
نشریات

کلاس های متمم اول قانون اساسی

دانشجویان رشته روزنامه نگاری از آزادی مطبوعات پاسداری می کنند

کریستوفر کانل | نویسنده مهمان | 17 مارس 2014
دانشجویان مشغول گفتگو در دفتر (عکس از آسوشیتدپرس)

هنگامی که دانشگاه ایالتی مانت کلر روزنامه های دانشجویی را در ژانویه 2014 تعطیل کرد، بحث بسیاری بالا گرفت.

در دانشگاه های ایالات متحده، خبرنگاران آینده، بیشتر آموزش خود را نه از طریق کلاس بلکه با استفاده از روزنامه های دانشجویی کسب می کنند، که آزمایشگاهی برای تجربه آزادی مطبوعات به شمار می رود – حقی که در متمم اول قانون اساسی ایالات متحده به آن اشاره شده است. این روزنامه ها به سردبیران دانشجو می آموزد هنگامی که رؤسای دانشگاه، مربیان یا دیگر دانشجویان آنچه را که در گزارش روزنامه آمده است نمی پسندند باید چه اقدامی انجام دهند.

فرانک لومونت، مدیر مرکز قوانین مطبوعاتی، گفت، بزرگترین مشکلی که خبرنگاران دانشگاه با آن مواجه هستند سانسور مستقیم نیست بلکه "اشکال تراشی" از سوی مسئولان دانشگاه است که ممکن است اجازه مصاحبه، انتشار اسناد یا اجازه پوشش خبری از نشست ها را ندهند. لومونت گفت: "این مسئله، سانسور از طریق در قحطی نگه داشتن است: ما به شما نمی گوییم که نمی توانید بنویسید، بلکه جلوی شما را در هر رویدادی می گیریم."

درجه آزادی مطبوعات با توجه به نوع دانشگاه متغیر است. دیوان عالی در تصمیم خود در سال 1988 که به نفع سانسور داستان های مربوط به بارداری و طلاق نوجوانان رای داد، حقوق مربوط به روزنامه نگاری دبیرستانی را محدود ساخت. روزنامه های دانشگاهی در دانشگاه های دولتی عمدتا برای پوشش خبری با صلاحدید کارکنان خود آزاد هستند. دانشگاه های خصوصی ممکن است کنترل های سخت تری را اعمال کنند، اما اغلب هنگامی که مبادرت به این کار می کنند، گروه هایی مانند گروه لومونت یا بیناد حقوق فردی در زمینه آموزش این موضوع را به عنوان اینکه مسئولان دانشگاه از دسترسی به خبر جلوگیری می کنند، بیان می دارند.

کرگ لوکیانوف، رئیس این بیناد گفت، سانسور ساختگی "بسیار موثر است." مبارزه با آن در دادگاه افکار عمومی، سلاح اصلی ما است."

هنگامی که آلکس گرین، ویراستار روزنامه ترای اَنگِل (Triangle) در دانشگاه برایان در دیتون، تنسی در سال 2012 توانست به دلیل استعفای ناگهانی یک استاد مطالعات کتاب مقدس پی ببرد – او در یک مورد کودک آزاری توسط اف بی آی بازداشت شده بود – رئیس دانشگاه کریستچن از اجازه به گرین برای چاپ داستان خودداری کرد.

در واکنش به این عمل، گرین اقدام به چاپ و توزیع صدها برگه از طرف خود با عنوان خبر فوری کرد. استفان لیفسی، رئیس دانشگاه که با انتقاد رو به رو شد با صدور بیانیه ای تصدیق کرد که جلوگیری از انتشار داستان "احتمالا اشتباه بوده است."

در دانشگاه لاسال، موسسه کاتولیک در پنسیلوانیا، وینی وِلا، سردبیر کالجین، در سال 2011 با رئیس دانشگاه که از او برای انتشار یک داستان ویژه درباره رفتار نامناسب یک استاد در طی سمینار اخلاقی جلوگیری شد. پس از آنکه دیگر رسانه ها در این باره گزارش دادند، رئیس دانشگاه اجازه چاپ داستان در شماره بعدی آن را داد، اما دستور داد که در پایان صفحه به چاپ برسد.

وِلا این شرط را پذیرفت. اما قسمت بالای صفحه را با نوشتن "بخش پایین را بخوانید،" خالی گذاشت. وِلا که اکنون گزارشگر روزنامه دیلی فیلادلفیا است، گفت، "اگر لاسال نمی خواهد که دانشجویان خبرنگار آن مانند خبرنگاران واقعی عمل کنند، پس نباید دانشجوی خبرنگاری داشته باشد."

جیم رومنسکو، روزنامه نگار سابق و ناظر رسانه ای، در وبلاگ خود به سانسور حمله می کند. رومنسکو گفت: "مسئولان دانشگاه روزنامه های دانشگاهی را به عنوان واقعیتی تلخ در نظر می گیرند. رومنسکور گفت، آنها به این روزنامه ها به عنوان ابزار آموزشی برای دانشجویان رشته خبرنگاری و برای کلاس های روزنامه نگاری نیاز دارند." اما اغلب کنترل آنها "هنگامی که آنها شروع به سوال های سخت می کنند" دشوار می شود.

راشل کانیگل، استاد رونامه نگاری در دانشگاه دولتی سان فرانسیسکو و رئیس انجمن رسانه های دانشگاهی گفت: "دخالتی در کار روزانه روزنامه های دانشجویی نمی شود." گاهی اوقات منتقدان اشتباهات یا قضاوت های نادرست دانشجویان را برجسته می سازند و از آن به عنوان استدلال برای محدود ساختن آزادی آنها استفاده می کنند. کانیگل گفت: "مردم می گویند، روزنامه کار خود را انجام نمی دهد یا آن را خوب انجام نمی دهد، و این کار باید متوقف شود."

بعضی از روزنامه های دانشجویی از طرف گروه های آموزشی روزنامه نگاری یا دفاتر امور دانشجویی اداره می شوند. روزنامه های دیگر، مانند دیلی تار هیل در دانشگاه کارولینای شمالی و دیلی کالجین در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا کاملا مستقل هستند.

کانیگل گفت، همه این رونامه ها یک وجه مشترک دارند. این روزنامه ها "همان جایی هستند که دانشجویان بسیاری برای درک متمم اول قانون اساسی به آنجا می آیند زیرا آن را به کار می گیرند."

-----------------------------------------------------

مطبوعات آزاد در دانشگاه

  • پس از شورش سال 2010 در طی مراسمی در دانشگاه جیمز مدیسون در هریسونبرگ، ویرجینیا، پلیس در حدود هزار عکس از رونامه دانشجویی بریز را مصادره کرد. سردبیران دانشجو این عکس ها را پس گرفتند، 20 نمونه از آنها را به صورت آنلاین منتشر ساختند و ده هزار دلار به عنوان هزینه قانونی و به عنوان معذرت خواهی دریافت کردند.
  • دادگاه فرجام فدرال در سال 2012 تعقیب قانونی را پس از آنکه دانشگاه سبد های توزیع یک روزنامه محافظه کار دانشجویی به نام آزادی (Liberty) را توقیف کرده بود، علیه دانشگاه ایالتی اورگان مطرح ساختند.
  • دانشگاه ممفیس 25 هزار دلار را به عنوان هزینه فعالیت دانشجویی به روزنامه دیلی هلمزمن اعاده کرد – سرمایه ای که هیئت فعالیت دانشجویی در سال 2012 به دلیل این که از محتوای روزنامه ناراضی بود، قطع کرده بود.
  • روزنامه کالجیت تایمز از دانشگاه فنی ویرجینیا از سوی هیئت امور دانشجویی تهدید به قطعت سرمایه شد مگر این که این روزنامه از انتشار اظهار نظرهای ناشناس در تارنمای خود خودداری کند. مقام های دانشگاه این تهدید را انکار کردند و هیئت عقب نشینی کرد.