ارزیابی درخواست انجام مصاحبه

پس از آنکه درخواستی برای انجام مصاحبه دریافت شد، پاسخ دادن به برخی پرسش ها شما را در ارزیابی درخواست یاری خواهد کرد. این پرسش ها عبارتند از:

· مصاحبه با چه موضوع یا انگیزه خبری انجام می شود؟

· عامل انگیزشی انجام مصاحبه چیست؟

· کدام نشریه نوشتاری یا اینترنتی یا وبلاگ، یا رسانه ویدیویی یا رادیویی می خواهد مصاحبه را انجام دهد؟ یا اینکه مصاحبه در رسانه های مختلف، مانند رسانه های نوشتاری با پیوندی به ویدیوی آن در نسخه اینترنتی همان نشریه منتشر خواهد شد؟

· مصاحبه گر کیست؟

· زمان و مکان مورد نظر برای انجام مصاحبه چیست؟

· خبرنگار برای انجام مصاحبه چقدر وقت درخواست کرده است؟

· مهلت تحویل مصاحبه گر چه زمانی است؟

· مصاحبه چه زمانی منتشر یا پخش می شود؟

· چه نوع داستانی است؟ آیا یک گزارش خبری است؟ آیا مقاله ای درباره شخص مصاحبه شونده است؟ آیا یک مقاله ویژه است؟ آیا به صورت پرسش و پاسخ انجام می شود؟ یا اینکه برای جمع آوری اطلاعات لازم برای نوشتن یک مقاله تفسیری انجام می شود؟

· آیا با فرد دیگری نیز در مورد همان موضوع مصاحبه می شود؟

· مشخصات آن پایگاه رسانه ای و خبرنگار چه هستند؟

تعیین موارد زیر حائز اهمیت است:

· آیا پایگاه رسانمه ای مورد نظر دیدگاه یا گرایش آشکاری نسبت به موضوع دارد؟

· خبرنگار تا چه اندازه در مورد موضوع مطلع است؟

· آیا خبرنگار یا پایگاه رسانه ای مورد نظر مطلب دیگری درباره موضوع مورد نظر در گذشته منتشر کرده است؟ در اینترنت تحقیق کنید یا بریده های جراید را پیدا کنید.

· آی خبرنگار سر دوستی دارد یا سر عناد؟

· کدام مخاطبان جذب آن پایگاه خبری می شوند؟

برای مصاحبه رادیویی یا تلویزیونی، از جمله پرسش ها عبارتند از:

· آیا به طور زنده پخش می شود یا برای پخش در زمان دیگری ضبط می شود؟

· مصاحبه کجا انجام می شود: در استودیو، از طریق تلفن، در دفتر کار مقام دولتی یا مکانی دیگر؟

· آیا از راه دور خواهد بود و مصاحبه گر بدون حضور فیزیکی پرسش ها را از مکان دیگری از طریق مثلاً Skype مطرح خواهد کرد؟

· آیا مصاحبه برای پخش کامل و تدوین نشده ضبط می شود یا قرار است پس از ضبط، تدوین و گزیده هایی از آن پخش شود؟

· آیا در هنگام پخش، به تلفن یا رایانامه های بینندگان، شنوندگان یا مخاطبان اینترنتی پاسخ داده می شود؟

· مصاحبه در چه مدت زمانی انجام می شود؟

· فرمت برنامه چیست؟ میزگرد؟ یک مصاحبه گر و یک مهمان؟ دو مصاحبه گر و یک مهمان؟ دو مهمان که با هم بحث و گفتگو می کنند؟

· اگر مهمانان دیگری حضور خواهند داشت، با چه ترتیبی سخن خواهند گفت؟

· آیا مصاحبه با حضور تماشاچی انجام می شود؟ تماشاچیان چگونه انتخاب می شوند؟

· آیا از دکورهای بصری استفاده خواهد شد؟

· آیا تصاویر دیگری به مصاحبه اضافه خواهد شد؟ اگر چنین است، آیا دفتر مطبوعاتی فرصت خواهد داشت تا آنها را بررسی کرده و نظرات یا پاسخ هایی را آماده کند؟

برای مصاحبه نشریات نوشتاری و اینترنتی، از جمله پرسش ها عبارتند از:

· مقاله در کدام بخش از نشریه منتشر خواهد شد؟

· آیا عکس برداری خواهد شد؟

قواعد را تعیین کنید

قواعد لازم را قبل از آغاز مصاحبه تعیین کنید، نه بعد. برای مثال، سعی نکنید از مصاحبه گر بخواهید که سخنی که بیان کردید را غیر رسمی یا خصوصی تلقی کند. و پس از بیان سخن نمی توانید به خبرنگار بگویید "نمی شود از آن استفاده کنید."

اگر خبرنگاری یک مصاحبه سی دقیقه ای درخواست کرد، می توانید زمان کمتر یا بیشتری برای آن در نظر بگیرید. اما نباید یک مصاحبه 20 دقیقه ای را به دلیل ابن که پرسش ها مطابق میل شما نیستند،  ناگهان پس از پنج دقیقه قطع کنید.

در ایالات متحده، افراد مصاحبه شونده عموماً این فرصت را ندارند که مصاحبه ها یا سخنان خود را قبل از انتشار در رسانه های نوشتاری یا اینترنتی یا پخش در رادیو یا تلویزیون مرور کنند. هرگونه درخواست برای بررسی جلوتر سخنان بیان شده باید از قبل مطرح شود.

آماده شدن برای مصاحبه

فرد مصاحبه شونده بهتر است بیشتر از سه نکته کلی برای رساندن در مصاحبه نداشته باشد. با این کار مصاحبه متمرکز خواهد بود. اگر تعداد نکات کلی از سه بیشتر شد، جذب موضوع سخت می شود و مخاطبان سردرگم می شوند.

دفتر مطبوعاتی باید قبل از مصاحبه برای تنظیم موارد زیر با همکاران در دولت همکاری کند:

· سه نکته اصلی که فرد مصاحبه شونده مایل است به آنها بپردازد.

· مثال ها، داستان ها و حکایات مختلف برای تقویت هر یک از نکات. اینها خواننده، شنونده یا بیننده را در فهم بهتر موضوع یاری می کنند. برای مثال، اگر یکی از نکات طرفداری از یک سیاست جدید اقتصادی است، دلایل تغییر سیاست کنونی، پیامدهای تغییر سیاست و نتایج آن برای مردم را یاداشت کنید.

· پرسش هایی که ممکن است در جریان مصاحبه مطرح شوند و پاسخ های آنها. از آنجایی که خبرنگاران و به خصوص خبرنگاران خوب، در بسیاری از موارد به مسائل غیر از موضوع مصاحبه نیز می پردازند، مصاحبه شونده بهتر است برای سخن گفتن درباره موضوعاتی علاوه بر  سه موضوع اصلی آماده باشد.

· از مسائل مهم مطرح در خبرها مطلع باشید تا پرسش های احتمالی را پیش بینی کنید.

در پیش بینی پرسش ها و تنظیم پاسخ ها، به این موارد پاسخ دهید:

· جنجالی ترین مسائلی که ممکن است مطرح شوند و حساس ترین موضوعاتی که ممکن است به آنها پرداخته شود کدام هستند؟

· پاسخ دادن به کدام پرسش ها از همه سخت تر است و دلیل آن چیست؟ پاسخ دادن به پرسش های احتمالی را تمرین کنید.

· مصاحبه را با ضبط صوت یا دوربین ویدیو ضبط کنید تا صحت بیانات خود را تأیید کنید و کارمندان اصلی در جریان سخنان شما قرار بگیرند.

· تا آخرین لحظات قبل از شروع مصاحبه، در جریان آخرین تحولات مسائل مهم روز قرار بگیرید. این معمولاً وظیفه مسئول امور مطبوعاتی است که مقام مسئول را از آخرین خبرها مطلع سازد. اجازه ندهید مقام مسئول بدون آمادگی مورد پرسشی قرار گیرد.

· پیش از آغاز مصاحبه، اطلاعاتی را در اختیار خبرنگار قرار دهید که ممکن است برای مسائل شما مفید باشد. از جمله این اقلام می تواند بیوگرافی های مختلف، برگه های اطلاعات، مقالات، عکس، مقالات، وبلاگ ها، سخنرانی ها و گزارش های مختلف باشد.

· از اینکه پرسش یا موضوع خاصی را برای مطرح کردن توسط مصاحبه گر پیشنهاد کنید، نترسید.

در حین مصاحبه: نکاتی چند برای توجه مسئولان دولتی

مصاحبه را از آن خود کنید. تعیین مسیر مصاحبه، خیلی بیشتر از آنچه فکر می کنید در اختیار شما است. صرف اینکه از شما سؤال می شود دلیل بر این نیست که نتوانید سخنان خود را کنترل کنید. همانطور که یکی از رؤسای جمهوری ایالات متحده گفت، "پرسش بد وجود ندارد. فقط جواب است که می تواند بد باشد."

موارد زیر را رعایت کنید:

· فشرده و مختصر صحبت کنید. نکات مهم را زیر پاسخ های بلند و مفصل دفن نکنید. سخنان خود را در جملات کوتاه، واضح و خبری بیان کنید.

· طوری سخن بگویید که بشود گزیده ای از آنها را انتخاب کرد.

· از موضوع اصلی خارج نشوید و به طور دائم در جریان مصاحبه به سه نکته اصلی بازگردید. پرسش ها را به آنها ربط دهید.

· برای بیان نکات اصلی خود، نتیجه گیری ها و سخنانی که بهتر از همه می شود آنها را نقل کرد را اول بیان کنید و بعد برای اثبات آنها مستندات لازم را ارائه دهید.

· واژه هایی به کار ببرید که تصاویر مثبت و توصیفی ایجاد کنند که برای مردم قابل فهم باشند.

· دلیل و مدرک بیاورید. از مستندات، آمار و ارقام، مثال، حکایت، نقل قول و داستان استفاده کنید. آنچه بر مردم تأثیر می گذارد، آنها را بر می انگیزد و اینکه تجربیات دیگران چه هستند در خاطر مردم می ماند. تصاویر واژه ای، همچون "به بزرگی یک وانت" بجای فقط "بزرگ" در خاطر مردم می مانند.

· اینگونه فرض نکنید که واقعیت ها کافی هستند و توضیح بیشتر لازم نیست. پاسخ های خود را واضح و مختصر توضیح دهید. هر خبرنگار یا شهروندی به اندازه شما از موضوع بحث اطلاع ندارد.

· روحیه مثبت خود را حفظ کنید.

· هرگونه اطلاعات نادرست نهفته در پرسش ها را بلافاصله تصحیح کنید.

· هرگز حرفی نزنید که نخواهید در خبرها – در اینترنت، رسانه های نوشتاری یا رادیو و تلویزیون – منتشر شود. اگر نمی توانید درباره موضوعی صحبت کنید، به صراحت بگویید. می توانید بگویید: "این اطلاعات را همین الان در دست ندارم اما می توانم بعداً به شما خبر دهم" یا "تحقیقات در باره آن واقعه هنوز تمام نشده و اطلاعات را همین که از مستندات مطمئن شدیم منتشر خواهیم کرد."

· از سخنانی اجتناب کنید که اگر خبرنگار یا سردبیر خواست فقط بخشی از آن را بدون آنچه قبل و بعد از آن گفته شده منتشر کند، به غلط برداشت نشود.

· از به کار بردن اصطلاحات تخصصی اجتناب کنید.

· هرگز نگویید "نظری ندارم." با بیان سخنی مانند "برای صحبت در این مورد امروز آمادگی ندارم" یا "درست نیست که در مقطع فعلی در این مورد چیزی بگویم" می توانید، و در مواقعی باید، از برخی سخنان اجتناب کنید.

· واضح سخن بگویید. این کار را به رسانه ها محول نکنید که سخنان شما را تفسیر کنند. ممکن است اشتباه کنند.

· همیشه حقیقت را بگویید. اگر پاسخ پرسشی را نمی دانید، بگویید که نمی دانید. بعداً می توانید پاسخ را به مصاحبه گر بدهید.

متمرکز ماندن

با آنکه باید به پرسش ها پاسخ دهید، می توانید پرسش را بسط دهید و به موضوعی باز گردید که میل دارید درباره آن صحبت کنید. مانند یک آکاردئون، با بسط دادن پرسش، مسئله مورد نظر را بیشتر در کانون بحث قرار می دهید. برای مثال، در پاسخ به پرسشی درباره حادثه اخیر مرزی، می توانید بگویید که اختلاف نظرها درباره منطقه مرزی ده ها سال است که ادامه دارند و همین اخیراً است که صحبت تعیین مجدد خطوط مرزی به طور جدی مطرح شده است. و برای همین است که طرح شما این اندازه مهم است.

یک روش دیگر به کار بردن عبارت های ارتباطی است تا از طریق آنها به سه نکته اصلی خود باز گردید. این روش عبارت است از تصدیق پرسش، ربط دادن موضوع و بیان پاسخ. برای بازگشت به سه نکته اصلی خود، از عبارت های ارتباطی استفاده می کنید:

عبارت های ارتباطی زیر را امتحان کنید:

· "این سؤال مهمی است ..."

· "اما مسئله اصلی این است که ..."

· "اجازه دهید این را هم اضافه کنم که ..."

· "باید بر این نکته تأکید شود که ..."

· "باید توجه داشت که ..."

· "نکته مهم تر این است که ..."

· "مهم ترین مسئله ای که باید به خاطر داشت این است که ..."

· "در همین راستا، پرسش دیگری که اغلب داشته ام این است که ..."

· "این به یکی از جنبه های مسئله کلی تر مربوط است ..."

· "بلی، و علاوه بر این ..."

· "خیر، بگذارید توضیح دهم ..."

· "تا همه مستندات را نداشته باشیم نمی شود راجع به این صحبت کرد، اما می توانم به شما بگویم که ..."

· "در این مورد مطمئن نیستم، اما این را می دانم که ..."

· "اجازه دهید کلی تر به این مسئله نگاه کنیم ..."

· "این مرا به یاد ... می اندازد."

· "اجازه دهید تأکید کنم که ..."

· "خوشحالم که این پرسش را مطرح می کنید. مردم هم این برداشت غلط را دارند، اما حقیقت این است که ..."

همیشه حقیقت را بگویید. هرگز فریب ندهید یا دروغ نگویید، اما همیشه سعی کنید مصاحبه را از آن خودتان کنید. همانطور که هنری کیسینجر، وزیر پیشین امور خارجه در یک کنفرانس مطبوعاتی به کنایه گفت: "آیا کسی برای پاسخ های من پرسشی دارد؟"

پس از مصاحبه

· اگر قول اطلاعات بیشتری به خبرنگار داده اید، بلافاصله پیگیری کنید.

· به کارکنان مطبوعاتی خود اطلاعات کامل دهید تا بتوانند مراحل بعدی را پیش بینی کنند.

· مصاحبه را ارزیابی کنید. این موارد را در سوابق یادداشت کنید: از کدام بخش ها راضی بودید؟ کدام بخش ها می توانست بهتر باشد؟ یادداشت ها را برای مصاحبه یا کنفرانس مطبوعاتی بعدی نگه دارید.

· نام خبرنگار، تهیه کننده و متخصصان فنی صدابرداری مصاحبه را بگیرید و فهرست پایگاه های رسانه ای خود را به روز کنید.

· هرآنچه از مصاحبه شما در رسانه های اینترنتی، نوشتاری و رایدیو و تلویزیون منتشر شده است را بایگانی کنید.

· اگر مصاحبه شما به صورت اینرنتی، از جمله از طریق رایانامه انجام شده است، یک نسخه از آن را حفظ کنید.

· درباره مصاحبه، در صورتی که مناسب بود، در توئیتر و وبلاگ پیام بنویسید. آن را در تارنمای خود قرار دهید.

اگر مصاحبه از طریق رایانامه انجام شده، از برخی از چالش های موجود مطلع باشید. مزیتی که دارید آن است که وقت دارید درباره پاسخ های خود فکر کنید و آنها را بنویسید. اشکال کار این است که طرح پرسش های بعدی و بررسی عمیق موضوع ممکن است برای خبرنگار مشکل باشد.

مصاحبه های ویدیویی و تلویزیونی

وقتی تصویر شما روی صفحه تلویزیون دیده شود، پیام شما دست کم از دو عنصر اصلی تشکیل می شود: اینکه چه می گویید و چگونه می گویید – یعنی محتوی و ارائه. پیام شما علاوه بر سخنان، از طریق زبان بدن و شکل ظاهری نیز منتقل می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که ظاهر شما و برداشت مردم از شما می تواند به اندازه سخنان شما مهم باشد.

اگر پیام شما خوشبینی است اما به حال تدافعی دست به سینه هستید، اخم می کنید، بدون نگاه کردن به چشمان مخاطب به پایین نظر دارید، زبان بدن منفی شما با سخنان شما در تضاد خواهد بود و به خوشبینی پیام شما لطمه خواهد زد.

کارمندان دفتر مطبوعاتی باید رهنمودهای "قبل از،" "در حین،" و "بعد از" ظاهر شدن یک مقام دولتی در ویدیو را دنبال کنند. برای مثال، قبل از مصاحبه تلویزیونی، باید بدانید که آیا مصاحبه زنده است یا ضبط می شود و اینکه آیا مخاطبان می توانند از طریق تلفن، رایانامه یا رسانه های اجتماعی پرسش های خود را مطرح کنند یا خیر. باید بدانید که مقام مسئول به تنهایی مصاحبه خواهد شد یا به همراه دیگران و در صورتی که به همراه دیگران بود، نوبت ها چگونه است و با چه ترتیبی ظاهر خواهند شد؟ یک مسئول امور مطبوعاتی نزدیک بود اخراج شود چرا که رئیس او که یک مقام بلند پایه دولتی بود، به جای یک ساعت حضور در یکی از پر بیننده ترین برنامه های مصاحبه شبانگاهی، فقط 20 دقیقه فرصت داشت. این برنامه در ایام انتخابات بود و رقیب اصلی در بخش بعدی برنامه حاضر شد و پیام آن مقام دولتی را باطل کرد. مسئول امور مطبوعاتی به درستی پرسیده بود که آیا مصاحبه رئیس او اول پخش می شود، اما نپرسیده بود که پس از او نوبت کیست.

چه باید گفت

از قبل یک جمله خوب یا "نیش صدای" مناسبی که بتوانید از آن استفاده کنید را در نظر بگیرید. نیش صدا یک سخن کوتاه و پرمعنی اغلب به یاد ماندنی است که پیام شما را مختصر و مفید می رساند و پس از مصاحبه در ذهن مخاطب باقی می ماند. مارک تواین، نویسنده آمریکایی، با آنکه در روزگاری می زیست که تلویزیون اختراع نشده بود، وقتی گفت "کمترین صدا با بیشترین معنی" گفتار او می توانست درباره نیش صدا باشد.

چگونه باید گفت

· اگر مصاحبه حضوری است، مستقیما به مصاحبه گر نگاه کنید. دائم به چشمان او نگاه کنید. نگاه به این سو و آن سو این برداشت را برای مخاطب به وجود می آورد که می خواهید چیزی را پنهان کنید یا از خودتان مطمئن نیستید. نگاه قاطع و پیوسته، قابل اعتماد بودن را می رساند. اگر لازم است از روی یادداشت بخوانید یا سریع به یادداشت های خود نگاه کنید، چشمان خود را حرکت دهید و سر خود را ثابت نگه دارید.

· اگر مصاحبه از راه دور است و مصاحبه گر در مکان دیگری است، به دوربین نگاه کنید. در این شرایط، دوربین طرف صحبت شما است.

· در صندلی خود، بدن خود را کمی به سمت دوربین خم کنید زیرا این حالت به مخاطب احساس نزدیکی می دهد. هرگز قوز نکنید.

· در حالت ایستاده یا نشسته یک پای خود را در جلوی دیگری قرار دهید تا بدن شما به جلو و عقب تکان نخورد.

· دستان خود را آزادانه و به طور طبیعی حرکت دهید تا خشک و ناراحت به نظر نرسید.

· سر خود را جلو و عقب نکنید، انگشتان خود را نچرخانید، صندلی خود را نگردانید و جلو و عقب نکنید. این حرکات حواس مخاطب را پرت می کنند و باعث می شوند شما از کادر تصویر خارج شوید.

· پرسش ها را با جملات کامل پاسخ دهید. برای پاسخ به گفتن "بلی" یا "خیر" اکتفا نکنید. برای مثل، اگر مصاحبه گر می گوید "ظاهراً بزرگراه قرار است تا سال آینده تکمیل شود،" با "بلی" پاسخ ندهید. بهتر است بگویید، "بلی، عملیات احداث این ابر بزرگراه که این شهر را به آن شهر متصل می کند قرار است طبق برنامه در اوایل سال آینده پایان یابد."

· از به کار بردن اصطلاحات تخصصی بازرگانی یا فنی یا سرنام هایی که ممکن است برای شهروندان عادی ناآشنا باشد اجتناب کنید.

· اعداد را گرد کنید تا آسان تر جذب شوند. برای مثال، به جای "چهارصد و چهل و چهار هزار" بگویید "نزدیک به نیم میلیون."

· پیام خود را در 30 ثانیه نخست برسانید و از آنجا نکات اصلی خود را بسط دهید.

· پرشور و سرحال باشید: تلویزیون تصویر کم خاصیتی از انسان ارائه دهد. همواره آرام و مسلط باشید، حتی وقتی که مورد پرسش های سخت قرار می گیرید. صریح و رک باشید اما روحیه مثبت خود را حفظ کنید و تا حد امکان برای طرف مقابل اطمینان بخش باشید. بدترین حالت: تدافعی بودن، عصبانی بودن، موعظه کردن. هرگز اختیار خود را از دست ندهید.

· موجز و مختصر سخن بگویید. یک مصاحبه 15 تا 20 دقیقه ای پس از تدوین کمتر از یک دقیقه است.

· از صداهای پر کننده استفاده نکنید – یعنی بین جملات و عبارات مِن مِن نکنید، و "آممم" و "اوممم" نگویید. این صداها مربوط به وقت هایی است که مردم به سخن بعدی خود فکر می کنند. در عوض، درنگ کنید، به پاسخ خود فکر کنید، و آن را به زبان آورید.

· شوخ طبع باشید. شوخ طبعی و طنز از بهترین اشکال ارتباط است.

· همواره فرض کنید که میکروفون روشن است. مسئولان بسیاری با فرض اینکه میکروفون خاموش است، سخنانی را به زبان آورده اند که آرزو می کردند هرگز به زبان نمی آوردند.

چه باید پوشید

وضع ظاهری شما هم به همان اندازه مهم است.

· رنگ لباس شما باید با پس زمینه متضاد باشد. قاعده این است که لباس بدون نقش و نگار، با رنگ روشن اما نه سفید یا سیاه ساده باشد. طیف های میانی، به ویژه طیف های آبی بهترند. از لباس های چهارخانه شلوغ و راه راه، نقش و نگار و واژه های چاپی درشت و پارچه های براق که برق می زنند و حواس را پرت می کنند اجتناب کنید.

· پوشش شما باید برای آن مناسبت، مکان و پیام مناسب باشد. اگر پیام شما وزین و جدی است، کت و شلوار به تن کنید. اگر شوخ و غیر رسمی است، غیر رسمی بپوشید. برای مثال، هیچکس با کت و شلوار کنار دریا نمی رود.

· در مورد زنان، از گوشواره و گردنبند و طلا و جواهرات بزرگ و براق که می توانند حواس مخاطب را از پیام پرت کنند اجتناب کنید.

· در مورد مردان، پیراهن از کراوات پررنگ تر نباشد. اگر بی مو هستید، سر خود را کمی پودر بزنید یا با دستمال پاک کنید تا زیر نور چراغ های استودیوی تلویزیون برق نزند. اگر ریش پری دارید، قبل از آنکه جلوی دوربین ظاهر می شوید اصلاح کنید.

· از زدن عینک آفتابی یا عینک هایی که زیر نور پررنگ می شوند اجتناب کنید. اگر می توانید بدون عینک سر کنید، عینک خود را بردارید. شیشه عینک ممکن است نور دوربین را منعکس کند. عینک خود را دست کم 15 دقیقه قبل از مصاحبه بردارید تا چشمان شما عادت کنند و جای فشار عینک از روی دماغ شما محو شود.

· ببینید آیا میکروفون به لباس شما متصل خواهد شد و در آن صورت لباسی بپوشید که برای این کار یقه آن مناسب باشد.

· بپرسید که آیا در استودیو آرایش خواهید شد تا خیر. اگر نه، با آرایش قدری بیشتر از معمول در استودیو حاضر شوید.

به یاد داشته باشید که می خواهید دوباره با شما مصاحبه شود. سختگیر نباشید و اسباب زحمت دیگران نشوید. مصاحبه گر همیشه به "افرادی" باز می گردد که آرامش دارند، حرف جالبی برای گفتن دارند، بریده های خوبی برای نقل قول از سخنانشان برگزیده می شود، و کار با آنها راحت است.