اسکات بورتات
اسکات بورتات عضو هیئت تحریریه دفتر برنامه های اطلاعات بین المللی وزارت امور خارجه است.
واشنگتن- فاطمه الجداع از روستای حَبله در کرانۀ باختری، در سال 1987 کسب و کار خود را از خانه و با دریافت هدیه ای– یک چرخ خیاطی - از سوی پدرش آغاز کرد.
الجداع پس از آن که شرایط اقتصادی او را وادار به ترک تحصیل در دوره راهنمایی کرد، به فرا گرفتن خیاطی پرداخت. هنگامی که کار دوخت لباس را در خانه آغاز کرد، پدرش او را تشویق به آموختن رانندگی و فروش تولیدات خود در سرتاسر کرانه باختری نمود.
تا سال 1990، الجداع فعالیت کاری خود را به فراتر از محدوده خانه وسعت بخشیده بود و فعالیت کاری را در کارخانه ای در یک ساختمان اجاره ای آغاز کرد که نام آن را منسوجات هنا گذارد.
امروز، او 160 کارمند، که اکثریت آنان را زنان تشکیل می دهند، را در شش مرکز دوخت لباس در قلقیلیه و در مکان هایی در کرانه باختری به استخدام خود در آورده است.
الجداع گفت که برای راه اندازی کسب و کارش با هیچ مانع اجتماعی مواجه نبوده است زیرا او زن است و بیشتر زنان را استخدام می کند. اما او با چالش های دیگری رو به رو بوده است، که با صبر، انعطاف پذیری، از خود گذشتگی کارگرانش و نیز کمک دولت با آنها مقابله کرده است.
مواجهه با دو موقعیت دشوار
در سال 1990 فاجعه ای رخ داد.
الجداع گفت: "صبح بود که متوجه شدم دستگاه ها و ابزار من به سرقت رفته اند. این مسئله برای من بسیار دشوار بود."
واکنش الجداع در برابر این وضعیت، به فروش رساندن موجودی و خریداری تجهیزات لازم برای از سرگیری کار بود.
قلقیلیه به خاطر موانعی که باعث جدا سازی آن شده بود به سختی آسیب دیده بود، و بحران های سیاسی برخی اوقات الجداع را از فعالیت های کاری اش باز می داشتند. در سال 2002 کارخانه هنا به خاطر مشکلاتی که برای خارج کردن کالاهایش از کرانۀ باختری و صدور آنها به بازارهای اروپایی و ایالات متحده ایجاد شده بود، نزدیک بود به تعطیلی کشیده شود. این شرکت لباس های حاضری و پارچه تولید می کند. دسترسی امن به بازارهای ایالات متحده و اروپایی از طریق نقاط عبور که تحت کنترل اسرائیلی ها قرار دارند، راه نجات کسب و کار او تلقی می گردد.
الجداع گفت: "کالاهایی که برای بازارهای خارجی تولید می شوند باید سر موعد تحویل داده شوند و مسدود بودن نقاط عبور می تواند مانع این کار شود. من نزدیک بود کارخانه ام را برای فروش بگذارم [به خاطر این مسدود شدن]، اما یک بار دیگر به لطف پروردگار، دولت محلی به من کمک کرد."
سلام فیاض، نخست وزیر سرزمین های خودگردان فلسطین که در آن زمان وزیر امور مالی بود، شخصاً به گرفتاری الجداع رسیدگی کرد.
الجداع گفت: " سلام فیاض واقعاً از من حمایت کرد. هنگامی که من برای شش ماه قادر به پرداخت حقوق کارمندانم نبودم، دولت خودگردان فلسطین پرداخت دو ماه از حقوق آنان را تقبل کرد."
الجداع برای ادامه فعالیت تجاری خود، دارایی خود را فروخت، و وام 40.000 دلاری را دریافت کرد. او گفت به منظور جبران ضرر وارد شده، برای مدت دو سال پس از آن، تقریباً 24 ساعت در روز کار می کرد و ساعات کاری کارمندانش نیز افزایش یافته بود.
حمایت کارگران
کارخانه الجداع به کاهش میزان بیکاری در آن منطقه که با رکود اقتصادی مواجه است، کمک می کند. طبق گزارش رسانه های عربی، زنانی که در کارخانه و در بخش توزیع مشغول به کار هستند، به کار کردن برای او افتخار می کنند.
ظاهراً، این افتخار دو جانبه است.
او در باره کارکنان خود گفت: "آنها افرادی استثنایی هستند." هنگامی که او قادر به پرداخت حقوق شان نبود، آنها به کار خود ادامه دادند.
کارآفرین فلسطینی معتقد است اگر شما با کارمندان خود عادلانه رفتار کنید، سودی که از سرمایه گذاری به دست می آورید بیشتر خواهد بود.
در سال 2010، هنا وام بلا عوضی را از آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده (USAID) دریافت کرد، که به این شرکت کمک کرد تا ماشین های دوزندگی و دستگاه های بسته بندی جدیدی را خریداری کند و باعث ایجاد 50 شغل دیگر شود. بر طبق آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده در نتیجه این سرمایه گذاری، فروش کارخانه هنا تا 50 درصد افزایش یافت.
الجداع پس از دعوت برای شرکت در نشست کارآفرینی ریاست جمهوری در سال 2010، با امید به کسب فرصت های تجاری جدید به واشنگتن آمد.
او گفت: من با آمریکایی ها کار کرده ام، و معاملاتی که با آنها انجام داده ام بهتر از داد و ستد با هر کس دیگری بوده است."

