این مقاله بخشی نسخۀ نشریۀ الکترونیکی آمریکا تحت عنوان "آینده ای سالم" است.

نوشتۀ آندرز زوانیکی

تکلیف درسی لیلا کر و لورن تیس، دانشجویان دورۀ کارشناسی دانشگاه رایس، به این شرح بود: یافتن راهی برای تشخیص کم خونی بدون استفاده از برق- این چالشی است که بسیاری از دست اندرکاران مسائل بهداشتی و درمانی در کشور های فقیر جهان با آن روبرو هستند. این دو برای یافتن راه حل ... به آشپزخانه رفتند. کر و تیس، یک وسیلۀ کاهو خشک کن را به یک دستگاه قابل حمل سانتریفیوژ خون با قیمت 30 دلار تبدیل کردند که هم اکنون در کشور های اکوادور، سوازیلند، و مالاوی مورد آزمایش قرار دارد.

هجوم نوآوران دانشجو

تیم های دانشجویان به طور فزاینده به عرصه ای که سابقا ً به مبتکران تنها و کارآزموده تعلق داشت وارد می شوند ؛ آن ها مشغول متحول کردن طراحی و نوآوری و توزیع آن برای کمک به نیازمندان هستند. برنامه هایی در مهمترین دانشگاه های آمریکا، مانند استانفورد، رایس و مؤسسۀ فناوری ماساچوست، دانشجویان و استادان گروه های مختلف آموزشی و گاهی شرکایی از خارج دانشگاه را گرد می آورند تا روی ابزار و وسیله های ساده و ارزان قیمت کار کنند. بیشتر برنامه ها، تمامی فرایند کار را در بر می گیرند، یعنی از مرحلۀ تشخیص نیاز کشور های فقیر تا ایجاد الگو های تجاری و توزیع محصول تمام شده.

جوئل سادلر، که اهل جامائیکا و مؤسس مشترک ریموشن دیزاینز است، دربارۀ کلاس های طراحی و کارآفرینی استانفورد می گوید، ما در این کلاس ها کار های خارق العاده ای می کنیم.

بعضی از این فکرهای "خارق العاده" به راه اندازی شرکت های تولید کنندۀ ابزار و وسایل مورد نیاز افراد تنگدست منجرمی شود. سادلر و شرکایش با معرفی شرکت ریموشن دیزاینز در هند، برای زانوی جیپور بازار فروش یافتند؛ این یک پروتز ارزان قیمت برای کسانی است که پایشان را از دست داده اند و به عنوان بخشی از کار برنامۀ طراحی زیستی در دانشگاه استانفورد ساخته شده است. ابزاری که توسط دانشجویان دانشگاه رایس طراحی و ساخته شد، مانند وسیلۀ اندازه گیری مقدار دارو و دستگاه سانتریفوژ خون، هم اکنون در خدمت مردم بیش از 20 کشور در حال توسعه، خدمت قرار دارد .

با این حال، رساندن این فناوری به افرادی که نیازمند آن هستند، خود یک چالش بزرگ است. پایین نگه داشتن هزینه ها به اندازۀ استفاده از خود وسیله اهمیت دارد، زیرا این محصولات برای بازار در کشورهایی تهیه می شود که در آنجا مردم با روزی 1 یا 2 دلار زندگی می کنند.

معمولا ً، ابزار و وسیله های پزشکی از طریق سازمان های خیریه، آژانس های کمک رسانی یا دولتها در کشور های در حال توسعه تأمین می شود. اما مارک اپستین، استاد اقتصاد تجاری در دانشگاه رایس، گفت اغلب دولت ها و آژانس های کمک رسان در توزیع فناوری نقش مثبتی ایفا نکرده اند. گذشتن از سد تشریفات اداری و رعایت شرایط دولتی، غالبا ً موجب اتلاف وقت و صرف هزینه های زیاد است.

طراحان رسپیرا- یک وسیلۀ کاغذی 1 دلاری که رساندن داروی افشانۀ آسم را به کودکان تسهیل می کند- زمانی که می خواستند محصول خود را وارد بازار یکی از کشور های رو به توسعه بکنند، درست همین موانع را تجربه کردند. تأمین بودجه از سوی سازمان های خیریه هم اغلب با بی ثباتی همراه است و کارشناسان فناوری را در حالت بلاتکلیفی می گذارد.

نظری به بازار

نسل تازۀ مخترعان، بیشتر طرفدار توزیع تجاری است. به گفتۀ امیلی سیری، مدیر اجرایی برنامه های کارآفرینی مدرسۀ اقتصادی وارتون، شرکت های غیرانتفاعی با ویژگی شرکت های تجاری، از هر دو امتیاز برخوردار هستند، هم از امتیاز غیرانتفاعی بودن و هم از امتیاز تجاری بودن. او گفت، جنبۀ تجاری شرکت، ضامن وجود تقاضا برای آن از سوی جامعه است.

برخی شرکت های تازه تأسیس برای عرضۀ محصولات خود با شرکت های چند ملیتی شریک می شوند. اما بیشترشان برای باز کردن جای خود در بازار کشور ها، به شرکای محلی اتکا دارند. به عقیدۀ سادلر، مثلا ً ریموشن، بدون مشارکت با یک گروه غیر دولتی هندی هرگز نمی توانست محصولات خود را به دست نیازمندان هندی برساند.

او گفت، شرکای محلی، کشور و بیماران را به خوبی می شناسند و مثل پلی میان ما و فرهنگ خودشان عمل می کنند.

بعد از پایان یافتن مراحل آزمون، او و شرکایش برای تجاری کردن محصول برنامه ریزی می کنند.