DCSIMG
Skip Global Navigation to Main Content
کوتاه و خواندنی

طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز: یک دهه تلاش برای نجات جان انسان ها

23 سپتامبر 2013
عکس روی جلد این راهنما با تصویر پرستاری در حال گرفتن خون از دختر جوان

پرستاری در حال گرفتن خون از دختر جوان

کنگره ایالات متحده در سال 2003 قانونی را به تصویب رساند که به موجب آن، برنامه بهداشتی مهم و دگرگون کننده ای تحت عنوان طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان ایدز آغاز شد.

جهان در زمانی که این طرح ارائه شد، شاهد نابودی یک نسل کامل از افراد و از دست رفتن دستاوردهای قابل توجه در زمینه بهداشت و توسعه به ویژه در بخش جنوبی آفریقا بود. میزان آلودگی های جدید به اچ آی وی به سرعت در حال افزایش بود و بیمارستان ها، جوامع و خانواده ها اغلب به دلیل کمبود منابع و گستردگی این بیماری قادر نبودند که این بار را به دوش بکشند. در سال 2003، علیرغم وجود داروهای نجات بخش ضد ویروس پسگرد در بیشتر کشورهای در حال توسعه، آلودگی به اچ آی وی در جنوب آفریقا و مناطق دیگر جهان در حال توسعه به معنای حکم مرگ بیمار بود زیرا کمتر کسی در این مناطقه به چنین داروهایی دسترسی داشت.

اما وضعیت از سال 2003 به این سو به طور چشمگیری تغییر کرده است. روند نزولی شدید امید به زندگی در بسیاری از بخش های آفریقا روندی معکوس به خود گرفته است؛ پدران و مادرانی که آلوده به اچ آی وی هستند اما در وضعیتی سالم و تحت مداوا قرار دارند می توانند به کار خود باز گردند، از خانواده های خود نگهداری کنند، و در توسعه اقتصادی سهم داشته باشند. پزشکان، پرستاران و کارکنان بخش بهداشت و سلامت جامعه که پیش از این به جز اینکه مرگ آبرومندانه ای برای بیماران خود ترتیب دهند کار چندانی از دستشان بر نمی آمد، داروهای نجات بخش را در اختیار میلیون ها انسان قرار می دهند. مرگ و میر ناشی از ایدز از زمان اوج خود در سال 2005 به میزان 26 درصد کاهش یافته است. در جوامع و کشورهایی که ناامیدی فرا گیر شده بود، بار دیگر بارقه امید درخشیدن گرفت.

در ارتباط با پیشگیری از آلودگی به اچ آی وی، از آغاز طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز موارد جدید آلودگی اچ آی وی تا کنون در سراسر جهان به میزان 19 درصد کاهش یافته است. موارد جدید آلودگی به اچ آی وی در بین کودکان که همچنان از مسائل مهم مربوط به این همه گیری در کشورهای جنوبی آفریقا و بخش های دیگر جهان در حال توسعه محسوب می شود، بین سال های 2009 و 2011 به میزان 24 درصد در سطح جهان کاهش یافت که این میزان در مقایسه با کاهش 23 درصدی مربوط به شش سال اخیر است. در این زمینه نه تنها پیشرفت هایی حاصل شده است، بلکه این روند با سرعت ادامه دارد.

طبق گزارش 2013 موسسه پزشکی: "طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز با سهمی که در واکنش جهانی به اچ آی وی داشته است، نقش دگرگون کننده ای در این زمینه ایفا کرده است." تا سپتامبر 2012، این طرح داروی ضد ویروس پسگرد را برای 5.1 میلیون نفر به طور مستقیم تأمین می کرد، که این افزایش بیش از سه برابری در چهار سال اخیر است. این طرح، تنها در سال 2012 داروی ضد ویروس پسگرد مورد نیاز بیش از 750,000 زن باردار آلوده به اچ آی وی را تأمین کرد تا از انتقال این ویروس از مادر به فرزند جلوگیری شود تا فرزندان آنان بدون اچ آی وی متولد شوند، و به طور تخمینی 230,000 کودکی که در غیر از این صورت آلوده به این بیماری می شدند.

یک عامل اصلی این پیشرفت تنظیم و اجرای برنامه پیشگیری مرکب است. با توجه به این که معلوم شد که داروهای چندگانه ضد اچ آی وی، در شرایطی که به همراه یکدیگر استفاده شوند، قادرند تکثیر این ویروس را بدن به طور مؤثرتری کنترل کنند، اثبات شد که اقدامات پیشگیرانه چندگانه، در شرایطی که به طور همزمان انجام شوند، قادرند موارد جدید آلودگی به اچ آی وی را به طور مؤثرتری کاهش دهند. این روند تکامل در پیشگیری از موارد جدید آلودگی به اچ آی وی به دلیل نوآوری علمی و اجرای عملی بوده است.

پیشرفت های بزرگ علمی به همراه درس های آموخته شده از یک دهه اجرای برنامه های مختلف طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز، ابزارها، دانش و تجربه ای را به دست داده اند که برای تحقق نسل عاری از ایدز لازم است.

آمارهای اخیر نشان می دهند که نسل عاری از ایدز هم اکنون واقعا قابل دست یافتن است. تعداد بیشتری از کشورها در مبارزه با همه گیری اچ آی وی در جوامع خود به نقطه برگشت رسیده یا از آنها فراتر رفته اند – نقطه برگشت عبارت است از نقطه ای که افزایش سالانه تعداد بزرگسالان تحت مداوا از تعداد موارد آلودگی های جدید بزرگسالان در سال بیشتر می شود. رسیدن به این نقطه برگشت از شاخص های مهمی است که نشان می دهد یک کشور در مسیر رسیدن به نسل عاری از ایدز قرار گرفته است – و هرچه تعداد کشورهایی که به این هدف می رسند بیشتر شود، به پایان دادن به همه گیری اچ آی وی/ایدز نزدیک تر می شویم.

در حالی که طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز بزرگترین و موفق ترین برنامه کمک های خارجی در زمینه بهداشت در تاریخ است، واضح است که ایالات متحده نمی تواند در این حرکت تنها باشد. شرکای دیگر، و از جمله صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا، سازمان های چندجانیه، بخش خصوصی، جامعه مدنی و کشورهای میزبان همه باید در تقبل این مسئولیت سهم داشته باشند. کشورهایی که آمار آلودگی به اچ آی وی در آنها بالاست، باید در دهه دوم اجرای طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز، با ایجاد نظام های بهداشتی قدرتمند و پایا، در رسیدگی به نیازهای بهداشتی کردم خود نقش بیشتری ایفا کنند.

طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز انعکاسی از بهترین صفات ایالات متحده است و سخاوتمندی و دلسوزی فوق العاده مردم آمریکا را نشان می دهد. ایالات متحده با اجرای طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز جان میلیون ها انسان را در سراسر جهان نجات می دهد.

متن فوق از سرمقاله ای به قلم اریک گوسبی و دکتر آنتونی فاچی در دهمین سالروز اجرای طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز برداشت شده است. گوسبی مسئول هماهنگی جهانی ایالات متحده در امور ایدز و رئیس دفتر دیپلماسی بهداشتی جهانی وزارت امور خارجه است. فاچی مدیر مؤسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی مؤسسه های ملی بهداشت است.

ستون فرعی: همکاری در عمل

طرح همکاری آموزش پزشکی طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز در سال 2010 اجرا شد و با حمایت از آموزش و پژوهش پزشکی در 12 مؤسسه در بخش جنوب آفریقای ظرفیت کشورها را بالا برد تا بتوانند مالکیت برنامه های خود در زمینه مبارزه با اچ آی وی/ایدز را به دست گیرند.

طرح همکاری آموزش پزشکی با تأکید بر موضوعیت داشتن برنامه های آموزشی و پژوهشی خود، می کوشد تا تعداد کارکنان تربیت شده را در بخش خدمات درمانی افزایش داده، این کارکنان را در مناطقی نگاه دارد که احتیاج بیشترین است، و از پژوهش هایی حمایت کند که در منطقه موضوعیت دارند.

طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز در نظر دارد با بودجه هایی که به مؤسسه ها در آفریقا اعطا می شوند، تا سقف 130 میلیون دلار در طول پنج سال در این برنامه سرمایه گذاری کند.