DCSIMG
Skip Global Navigation to Main Content
کوتاه و خواندنی

بزرگداشت 10 سال دستاورد طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به ایدز

18 سپتامبر 2013
عکس روی جلد با تصویر پژوهشگری در آزمایشگاه با قطره چکان و شیشه دارو

پژوهشگری در آزمایشگاه

همه گیری اچ آی وی/ایدز در پایان قرن پیش در نقطه اوج خود قرار داشت و در هر گوشه از جهان باعث جان باختن تعداد کثیری از انسان ها می شد. این همه گیری به ویژه دامنگیر کشورهای جنوب آفریقا بود و در آنجا باعث یتیم شدن کودکان بی شماری شد و تقریباً یک نسل کامل را از بین برد. باید اقدامی صورت می گرفت. جورج دبلیو بوش، رئیس جمهوری ایالات متحده، به منظور مبارزه با این همه گیری طرح اضطراری رئیس جمهوری ایالات متحده برای کمک به مبتلایان به اچ آی وی/ایدز (PEPFAR) را در سال 2003 اعلام کرد.

سال 2013 دهمین سال موفقیت های چشمگیر طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به اچ آی وی/ایدز برای حفاظت مردم در برابر این ویروس مهلک است. این طرح در 80 کشور فعال بوده و حداقل یک میلیون نوزاد را از آلوده شدن غیرعمدی توسط مادران آلوده به اچ آوی وی خود نجات داده است و اکنون داروهای ضد ویروس پسگرد را به بیش از پنج میلیون بیماری می رساند که بدون چنین برنامه ای قدرت خرید این داروها را نداشتند.

پژوهش هایی که با بودجه مؤسسه های ملی بهداشت ایالات متحده انجام می شوند امری ضروری برای هدایت برنامه های درمان و پیشگیری طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به اچ آی وی/ایدز بوده اند. برای مثال، در مطالعه ای که با حمایت مؤسسه های ملی بهداشت در هائیتی انجام شد، مشاهده شد که بیماران در مناطقی که از لحاظ منابع با محدودیت مواجه اند، می توانستند رژیم های داروهای ضد ویروس پسگرد را به خوبی رعایت کنند و بررسی صورت گرفته در کشورهای گوناگون نشان داد که بیماران در صورتی که هرچه زودتر پس از تشخیص بیماری، مصرف داروهای ضد ویروس پسگرد را آغاز کنند، احتمال کمتری دارد که این بیماری را به شریک جنسی خود منتقل کنند.

بسیاری از دانشمندان خارجی که در این مطالعات نقش اساسی داشتند از طریق مرکز بین المللی فوگارتی مؤسسه های ملی بهداشت آموزش دیده اند. مرکز بین المللی فوگارتی با تربیت پزشکان و دانشمندانی که به کشورهای خود باز می گردند، ظرفیت کشورها را در بهبود بخش خدمات درمانی خود در دراز مدت بالا می برد.

ظرفیت سازی در بخش بهداشت در آفریقا

با گذار طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به اچ آی وی/ایدز از یک برنامه واکنش اضطراری به الگویی پایاتر، مدیریت آن توجه خود را معطوف این کرد که به کشورها کمک کند تا انجام برنامه های مبارزه با اچ آی وی/ایدز خود را در اختیار خود گیرند. طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به اچ آی وی/ایدز به منظور حمایت از این حرکت، طرح همکاری در آموزش پزشکی را در سال 2010 اجرا کرد که هدف آن عبارت است از بالا بردن کیفیت و افزایش کمیت و حفظ کارکنان بخش بهداشت در 12 کشور آفریقای سیاه. مؤسسه های ملی بهداشت از طریق مرکز بین المللی فوگارتی به این طرح کمک مالی کرده و در مدیریت آن همکاری دارد.

طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به اچ آی وی/ایدز و طرح همکاری در آموزش پزشکی از راه های مختلفی در حال متحول ساختن ظرفیت رساندن خدمات درمانی و ظرفیت پژوهشی هستند. برنامه های درسی دانشکده های پزشکی در قالب طرح همکاری در آموزش پزشکی با به کار گیری اجزای الکترونیکی همچون ویدیوهای آموزشی که یادگیری از راه دور را میسر می کنند در حال تقویت شدنند. مؤسسه های آموزشی با بهبود دسترسی خود به اینترنت، امکان دسترسی به مقالات علمی روز و ایجاد مجموعه های الکترونیکی ابزارهای آموزشی را افزایش می دهند. این مؤسسه ها به منظور افزایش تخصص در زمینه های نادیده گرفته شده ای مانده ای همچون پزشکی اضطراری، جراحی، سرطان و بیماری قلبی در حال تنظیم برنامه های لازم هستند. کارگاههای آموزشی پرورش مهارت تشکیل می شوند تا دانشجویان بتوانند جراحی و اعمال دیگر را روی مدل های زنده نما انجام دهند. مؤسسه های آموزشی اقدامات خود را در زمینه جذب اعضای هیئت علمی تشدید می کنند و تعداد دانشجویان ثبت نام شده خود را به میزان چشم گیری بالا می برند. سرانجام، منابع و تجربیات آموخته شده در بین اعضای شبکه طرح همکاری در آموزش پزشکی به اشتراک گذارده می شود.

حفظ روند پیشرفت با مالکیت محلی

حفظ کارکنان با توجه به فرار مغزها از آفریقا به کشورهای دیگر در پی حقوق بیشتر، از چالش های اصلی بسیاری از مؤسسه ها در این قاره است. بخشی از بودجه طرح همکاری در آموزش پزشکی صرف طرح های پژوهشی شده که هدف آنها نه تنها توسعه آموزش و جمع آوری داده های مربوط به کشورها است، بلکه اعضای هیئت های علمی را ترغیب می کنند که در مؤسسه های محل کار خود باقی مانده و در حفظ ظرفیت پزشکی کشور خود همکاری کنند. یک چالش دیگر تأمین کارکنان بهداری ها در مناطق روستایی است که بیشتر جمعیت آفریقا در این مناطق متمرکز است. دریافت کنندگان اهدائیه های طرح همکاری در آموزش پزشکی به منظور رفع این مسئله مراکز آموزشی در مناطق روستایی برقرار می کنند و افرادی را برای آموزش از جوامع محلی جذب می کنند که احتمال باقی ماندن آنها در محل پس از به پایان بردن دوره آموزشی شان بیشتر باشد.

از آنجایی که اهدائیه های طرح همکاری در آموزش پزشکی به طور مستقیم به مؤسسه های آفریقا پرداخت می شوند، مدیران محلی می توانند در مورد نحوه صرف بودجه ها برای تأمین نیازهای خاص کشور خود تصمیم گیری کنند که باعث بالا بردن احساس مالکیت می شود. مؤسسه های حاضر در طرح همکاری در آموزش پزشکی با همکاری نزدیک با وزارتخانه های دولت های خود می کوشند ترتیبی اتخاذ کنند تا اهداف به اولویت های کشور همسو باشند و حمایت دولت را به دست بیاورند.

آینده به خاطر طرح اضطراری رئیس جمهوری برای کمک به مبتلایان به اچ آی وی/ایدز و طرح همکاری در آموزش پزشکی در مقایسه با یک دهه قبل بسیار روشن تر شده و امکان تحقق نسل عاری از ایدز را حقیقتاً فراهم می آورد.

متن بالا از مقاله دکتر راجر آی. گلاس، مدیر مرکز بین المللی فوگارتی مؤسسه های ملی بهداشت، گرفته شده است که موفقیت های طرح اضطراری رئیس جمهوری را برای کمک به مبتلایان به اچ آی وی/ایدز گرامی می دارد.