گوینده:

رسانه های اجتماعی دوران تازه ای برای رسانه های دموکراتیک به وجود آورده اند. در گذشته، سازمان های بزرگ مانند ایستگاه های رادیو و تلویزیونی، روزنامه ها و مجلات، تنها منابع خبری تودۀ مردم بودند. امروزه اینترنت دستیابی مستقیم مردم را به اطلاعات فراهم کرده و حتا اجازه می دهد آن ها در دنیای خبرنگاری نیز دست داشته باشند. وبلاگ، پادکست، رسانه های اجتماعی، و سایر ابزار ارتباطی مبتنی بر فناوری، موجب تقویت تعامل مدنی و مشارکت مردم در رویداد های تأثیرگذار بر جامعه است.

اینترنت افراد را قادر می سازد تا به طور بی سابقه ای برجهان خود کنترل داشته باشند. خدماتی مانند گوگل، یاهو و غیره، ابزاری در اختیار مصرف کنندگان قرار می دهند تا بتوانند اطلاعات موجود را برحسب اولویت های خود سازمان دهند. دسترسی فردی به اخبار، دیگر از طریق نهاد های قدرتمندی که با اختیارات و امکانات مالی می توانستند پراکندن اخبار را کنترل کنند، صورت نمی گیرد. امروزه، مردم نه تنها می توانند آنچه را که می بینند کنترل کنند، بلکه مکان و زمان آن هم در اختیار خودشان است. ابزار رسانه ای شخصی مانند تلفن های موبایل و آی پاد، امکان جابجایی مکانی و زمانی اطلاعات را فراهم می کنند. و شاید مهمتر از هر چیز این باشد که فناوری شبکه ای دسترسی افراد به کل شبکۀ اطلاعاتی را ممکن می سازد، که مبین قدرت رسانه های جدید است- مشارکت در جهانی که تک تک انسان ها بخشی از تاریخ را تشکیل می دهند، و هر یک می تواند تأثیرگذار باشد.

پدید آمدن رسانه های نوین موجب تحول روابط میان نهاد های سنتی و عموم مردم، مخصوصا ً در زمینۀ خبرنگاری است. هیلاری رادهم کلینتون، وزیر خارجۀ آمریکا اخیرا ً سخنرانی مهمی دربارۀ آزادی اینترنت ایراد کرد:

وزیر کلینتون:

اینترنت به فضای عمومی قرن بیست و یکم تبدیل شده است -- در میدان شهر، کلاس درس، بازار، قهوه خانه و کلوپ های جهان. همۀ ما -- هر دو میلیارد نفر ما -- آنچه را که در آن اتفاق می افتد، شکل می دهیم و از آن شکل می گیریم. و این خود یک چالش است. برای حفظ اینترنتی که بهترین منافع ممکن را به جهان عرضه می کند، ما باید در بارۀ اصولی که ما را رهنمون می شوند، چه قوانینی باید وجود داشته باشند و چه قوانینی از بین بروند و چرا، چه رفتارهایی باید مورد تشویق قرار بگیرند و چه رفتارهایی منع شوند و چگونه، یک بحث جدی داشته باشیم.

گوینده:

این فضای جدید رسانه ای دارای فرایندی تکامل پذیر است که نظارت چندانی بر آن صورت نمی گیرد و روابط کاری رسمی در آن جایی ندارد. نتیجۀ این گفتگو های همزمان و پراکنده، " دنیای وبلاگ" است.

وبلاگ نویسان خود را خبرنگاران اینترنتی می دانند که میان افراد و عقاید آن ها در سراسر جهان ارتباط ایجاد می کنند. بسیاری از خبرنگاران سنتی، مشارکت شهروندان و خصوصا ً وبلاگ نویسان را رد می کنند و آن ها را آماتور های بی مهارتی می خوانند که استاندارد های حرفه ای از قبیل کنترل واقعیت، توازن و واقع نگری را رعایت نمی کنند. در مقابل، بسیاری از وبلاگ نویسان هم رسانه های اصلی را در قالب یک باشگاه انحصاری می نگرند که منافع شخصی و بقای اقتصادی آن از هرگونه مسئولیت اجتماعی مطبوعات آزاد، اهمیت بیشتری دارد.

بیشتر وبلاگ ها دست کم در سه مورد مشترک هستند. آن ها معمولا ً از مقالات کوتاهی تشکیل می شوند که حاوی پیوند هایی به دیگر صفحات اینترنتی هستند. وبلاگ ها در قالب گفتگو ارائه می شوند: خوانندگان نظرات خود را ارسال کرده و برای توسعۀ بحث می توانند به نویسندگان دیگر هم ارجاع دهند. علاوه بر این، وبلاگ ها ابعاد تازه ای از شفافیت در پوشش های خبری ایجاد می کنند. این گفتگوها در ارائۀ آخرین و تازه ترین خبر ها و روزآمد کردن موقعیت هایی که به سرعت تغییر می کنند، مانند بلایای طبیعی و اغتشاشات سیاسی، کارساز هستند. بعد از وقوع زمین لرزۀ ویرانگر ژانویۀ 2010 در هاییتی، گروه های نجات توانستند محل بازماندگانی را که زیر آوار ساختمان های تخریب شده مانده بودند، مشخص کنند.

دسترسی گسترده به اطلاعات و پدیدۀ وبلاگ موجب شده است که حرفۀ روزنامه نگاری به موضوعات دشواری در مقطع حساسی از تاریخ خود بپردازد. بحث دربارۀ آیندۀ روزناه نگاری، بر مسائل مربوط به کنترل و سوددهی تأکید دارد. پیدایش رسانه های اجتماعی موجب شده سازمان های خبری اجبارا ً خود را با این نیرو های اخلال گر تطبیق دهند. بعضی از آن ها موانع سنتی را کنار گذاشته و مخاطبان را در فرایند شکل گیری مطالب چاپی یا اینترنتی خود شرکت می دهند. دیگران سعی می کنند با انتشار مطالب خود در اینترنت، کماکان مورد توجه قرار گرفته و ابعاد انتفاعی کار خود را حفظ کنند.

یکی از بزرگترین انتقادهایی که از وبلاگ نویسی می شود، فقدان انضباط و مسئولیت است، به ویژه در مورد تأیید واقعیات. بسیاری از وبلاگ نویسان، روزنامه نگاران آموزش دیده نیستند. با این حال، اینترنت دارای عملکردی شبیه به مکانیسم ویرایش است. در بازار نظر ها و عقاید، اطلاعات مغلوط معمولا ً زود مشخص و به چالش گرفته می شود، و اعتبار وبلاگ نویسان بر مبنای کیفیت کارشان پایین یا بالا می رود.

از وبلاگ برای اطلاع رسانی به خوانندگان موضوعاتی که روزنامه ها پوشش می دهند، استفاده می شود و سازمان ناشر می تواند از اظهار نظر و واکنش خوانندگان خود مطلع گردد. این رابطۀ دو طرفه موجب می شود خوانندگان اعتماد بیشتری نسبت به کیفیت و مناسبت گزارشگری خبری داشته باشند. در نتیجه، اخبار جنبۀ تعاملی بیشتری پیدا می کند.

دنیای وبلاگ به معنایی، عبارت است از یک اکوسیستم اطلاعات که شهروندان برای گزارش کردن، پراکندن، و تصحیح جریانی که در حال وقوع است به یک دیگر اتکا دارند، و مهلت زمانی یا زمان بندی خاصی برای آن ها ایجاد محدودیت نمی کند. اخبار تبدیل به یک شیء جاندارمی گردد که به کسی به غیر از مخاطبان خود تعلق ندارد.