واشنگتن- میت رامنی، فرماندار پیشین ماساچوست و نامزد فرضی حزب جمهوریخواه برای مقام ریاست جمهوری، پل رایان، نمایندۀ کنگره از ویسکانسین را به عنوان نامزد خود برای مقام معاونت ریاست جمهوری برگزیده است. جای گرفتن رایان در برگۀ انتخاباتی جمهوریخوهان موجب خواهد شد که مدت باقیمانده برای مبارزات انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده بر دیدگاهای رقیب اقتصادی میان رامنی و پرزیدنت اوباما و نیز بر بحث میان دو حزب بر سر اندازه و نقش مناسب دولت فدرال، تمرکز پیدا کند.

نقش رایان به عنوان رئیس کمیتۀ بودجۀ مجلس نمایندگان او را به یک چهرۀ اصلی در پشت بودجه های پیشنهادی جمهوریخواهان با هدف کاستن از هزینه های داخلی دولت فدرال تبدیل کرد. عقاید او موجب خشنودی آمریکاییانی شده است که کاهش نقش دولت فدرال در حوزه هایی مانند مراقبت درمانی و دیگر برنامه های استحقاقی دولتی، به چاره جویی برای کسر بودجۀ رو به افزایش ایالات متحده کمک خواهد کرد. اما پیشنهادهایی او خشم دیگران را که معتقدند این پیشنهادها به آمریکاییان وابسته به برنامه های استحقاقی مانند مراقبت پزشکی (Medicare) و بیمۀ اجتماعی آسیب خواهد رساند برانگیخته است.

بسیاری از تحلیلگران گزینش [رایان را به وسیلۀ] رامنی به عنوان ارائۀ انتخاب روشن تری به رأی دهندگان بین جهان بینی اقتصادی جمهوریخواهان و دموکراتها می بینند و این درحالی است که هریک از دو حزب بر این نکته پای می فشارد که برنامۀ بهتری در زمینۀ ایجاد اشتغال برای آمریکاییان و بهبود اقتصاد ایالات متحده عرضه می کند.

رامنی هنگام معرفی رایان در 11 اوت در نورفُلک، ویرجینیا، گفت که یار انتخاباتی او صاحب دید و توان است و به صورت "یک رهبر روشن اندیش برای حزب جمهوریخواه در آمده است" که چالش های مالی ایالات متحده و خطر دراز مدتی را که از ناحیۀ وامهایش متوجه آن است، درک می کند.

رامنی همچنین سنجیدگی شخصی رایان را که در میان دیگر سیاستمداران ایالات متحده که به "حملات شخصی و شخصیتی" علیه رقبای خود متوسل می شوند یک "استثنای درخشان است،" ستود.

رامنی در این زمینه گفت: "او چهرۀ مخالفان خود را شیطانی جلوه نمی دهد. او این نکته را درک می کند که افراد شرافتمند می توانند با یکدیگر اختلاف داشته باشند، و از زوایای بهتری از طبیعت ما مدد می جوید. افراد زیادی در حزب دیگر ممکن است با پل رایان موافق نباشند. من کسی را که به شخصیت و قضاوت او احترام نگذارد نمی شناسم. "

رایان با پذیرفتن نامزدی خود گفت، از وی خواسته شده که "به کشوری که دوست دارد" خدمت کند و به زادگاهش، شهر جانسویل در ویسکانسین، ادای احترام کرد.

رایان گفت: "در 14 سال گذشته من با افتخار ویسکانسین را در کنگره نمایندگی کرده ام. در آنجا توجه من بر حل مشکلات پیش روی کشورمان، تبدیل افکار به اقدامات عملی و تبدیل اقدامات به راه حل ها متمرکز بوده است. من با تمام با قلب و فکر خود متعهدم که این تجربیات را در دولت رامنی به کار ببندم."

یک تصمیم چهارماهه که در پردۀ استتار نگهداشته شد

بسیاری از آمریکاییان از این گزینش، که ستاد انتخاباتی رامنی با وجود علاقمندی فراوان عمومی آن را مخفی نگهداشته بود، غافلگیر شدند. به محض این که رامنی در ماه آوریل از موفقیت خود در احرز نامزدی حزب جمهوریخواه اطمینان حاصل کرد، گمانه زنی رسانه ها در بارۀ این که گزینۀ او برای معاون ریاست جمهوری که از آن با اصطلاح veepstakes نام برده می شود کیست، بشدت آغاز گردید. گزینۀ یک کاندیدای ریاست جمهوری در مورد یار انتخاباتی خود به عنوان نخستین اقدام "ریاست جمهورانۀ" او و به منزلۀ دریچه ای به دنیای نظرات او تلقی می شود، زیرا معاون ریاست جمهوری باید در صورت مرگ یا ناتوانایی رئیس جمهوری برای به عهده گرفتن وظایف او آمادگی داشته باشد. گزینش رامنی به منزلۀ اعلام این نکته است که او احساس می کند رایان از صلاحیت لازم برای تصدی مقام ریاست جمهوری برخوردار است و یک یار انتخاباتی است که می تواند پشتیبانی رأی دهندگان را جلب و امکان انتخاب شدن رامنی را افزایش دهد.

با آنکه خبرنگاران پیوسته حرکات او و دیگر مدعیان معاونت ریاست جمهوری را تعقیب می کردند، رایان و رامنی موفق شدند مطبوعات را از دیدارها و جابجایی های مشترک خود از طریق مجموعه ای از بدل سازی ها و اعلام مقاصد غیر واقعی و دیگر وسایل بی خبر نگهدارند. ستاد انتخاباتی رامنی برای این که رایان بدون این که کسی ورودش را به رویداد نورفُلک کشف کند به آنجا بیاید ، ترتیبی دادند که رایان پنهانی از میان جنگلی نزدیک به خانۀ خود عبور کند و خود را به اتومبیلی که برای بردنش به فرودگاه منتظر بود برساند.

طی چهارماه گذشته کارکنان ستاد رامنی در مورد کسانی که به طور بالقوه می توانستند همراه انتخاباتی او باشند تحقیق می کردند، مصاحبه های مقدماتی انجام می دادند و پیشینۀ آنها را به صورت جامعی بررسی می کردند تا به نقاط ضعفی که ممکن بود در جریان مبارزات انتخاباتی زیانبار باشد، پی ببرند. در انتخابات گذشته عواملی مانند، ایالت زادگاه، تخصص و بصیرت ویژه و تجربۀ سیاسی نقش اساسی در گزینش نامزد معاون ریاست جمهوری داشته اند. گمانه زنی تحلیلگران برای برگزیدن جو بایدن سناتور وقت از طرف باراک اوباما به عنوان یار انتخاباتی به این سبب بود که بایدن در امور خارجی تجربه ای طولانی داشت.

وظایف معاون رئیس جموری در سالهای اخیر از آنچه که در قانون اساسی ایالات متحده به طور عمده برای حصول اطمینان از این که جانشینی غیر مترقبۀ رئیس جمهوری به راحتی صورت می گیرد و نیز برای شکستن تساوی آراء [دوحزب] در سنا در نظر گرفته شده، تغییر یافته است. سه معاون آخری رئیس جمهوری موفق شده اند که دفتر ریاست جمهوری را به یک مرکز مستقل قدرت تبدیل کنند. بایدن در حال حاضر به عنون مشاور اصلی اوباما کار و خدمت می کند، در حالی که دیک چینی سلف او، به خاطر اعمال نفوذ بر روی سیاستهای امنیتی طی دورۀ تصدی دولت جرج دبلیو بوش بوش شهرت داشت و اَل گور، تأثیر خود را در دولت بیل کلینتون از طریق ابتکاراتش در "باز آفرینی" دولت فدرال بر جای گذاشت.

در مسیر مبارزات انتخاباتی، نقش نامزد معاونت رئیس جمهوری می تواند متغیر باشد، ولی دو یار انتخاباتی ممکن است نقش معمول "پلیس خوب، پلیس بد" را ایفا کنند. به این ترتیب که نامزد معاونت رئیس جمهوری می تواند به حملات متعارف بیشتری علیه طرف مقابل مبادرت ورزد، در حالی که نامزد ریاست جمهوری خود را فراتر از مناقشات نگه می دارد و از این که از او یک تصویر منفی در اذهان باقی بماند اجتناب می کند.

این واقعیت که پل رایان به عنوان نامزد معاونت رئیس جمهوری برگزیده شده می تواند به علت افزایش حضور او در صحنه و ریاست غیر رسمی اش بر حزب جمهوریخواه به تبدیل وی به یک مدعی بالقوۀ مقام ریاست جمهوری بر اساس ویژگیهای خودش یاری دهد. اگر برگۀ انتخاباتی رامنی- رایان در 6 نوامبر به پیروزی نرسد، برخی از رأی دهندگان جمهوریخواه ممکن است در نظر گرفتن او را به عنوان گزینۀ خود برای سال 2016 آغاز کنند.