واشنگتن – یک مربی، یک مهندس عمران و یک هنرمند با کمک یکدیگر آب آشامیدنی سالم را برای جوامع روستایی فقیر فراهم می آورند. پروژه آب آشامیدنی دانشگاه تگزاس اِی. اَند اِم. (TAMU)، در سال 2006 آغاز شد و به ساکنان جوامع روستایی آموزش هایی را در زمینه چگونگی ساخت فیلترهای سرامیکی تصفیه آب ارائه کرد.

اعضای پروژه آب آشامیدنی برای نمایش فناوری های ساخت فیلتر به جشنواره زندگی بومی سال 2012 اسمیتسونیان دعوت شدند. این جشنواره هر ساله در نشنال مال واشنگتن برگزار می شود، و میراث فرهنگی بین المللی را با مجموعه ای از برنامه های موضوعی جشن می گیرد. جشنواره سال 2012 از 26 ژوئن تا اول ژوییه و 8-4 ژوییه برگزار می گردد.

داوطلبان، مراحل ساخت یک فیلتر را نشان دادند ضمن آن که به پرسش های بازدید کنندگان پاسخ گفتند، حقایقی را نیز در باره کمیابی آب آشامیدنی ارائه دادند.

اسکار موآاوز، مدیر برنامه گفت: "من علاقه مندم به ادامه کار و چند برابر شدن این دستگاه هستم، تا اگر کسی در هر گوشه از جهان نیازمند به آب باشد، بتواند این فرآیند را بیاموزد، فیلتر گِلی خود را بسازد و آب مورد نیاز خود را تصفیه کند."

فیلترها از ترکیب خاک رُس با خاک اره ساخته می شوند. بعد از این که این ترکیب به شکل قالب شبیه زنگ فشرده شد، در کوره پخته می شود. در فرایند سوختن خاک اره ها سطح فیلتر منفذ دار می شود و برای تصفیه آب از آلاینده ها و میکروب های خطرناک ایده آل می شود.

این پروژه حاصل برنامه کولونیاس دانشکده معماری TAMU است، که ماموریتی برای بهبود کیفیت زندگی در مناطق روستایی مرز تگزاس – مکزیکو است. در این مناطق مسکونی منابع اولیه مانند برق، فاضلاب، زیرساخت ها و آب آشامیدنی ممکن است نایاب باشد و یا وجود نداشته باشد.

موآاوز پس از دیدار با استفن کارپنتر دوم، استاد هنر که در آن هنگام در TAMU تدریس می کرد، این پروژه را آغاز نمود. کارپنتر می خواست در باره ایده ای که وی برای تصفیه آب داشت با او صحبت کند.

وی گفت: "دوشنبه پس از آن با یکدیگر دیدار و شروع به گفتگو در باره ایده ها نمودیم. من بیان داشتم که مردم کولونیا، مردم روستایی، واقعاً نیازمند کمک هستند. هر گفتگویی به گفتگوی دیگر انجامید. و این ایده به تدریج توسعه یافت. هر ایده ما را به ایده دیگر هدایت می کرد."

کارپنتر، که اکنون به تدریس هنر در دانشگاه پنسیلوانیا اشتغال دارد، از ریچارد وکیچ، یکی از استادان همکار خود در دانشکده، در باره فن آوری فیلتر های سرامیکی اطلاعاتی دریافت کرد. وکیچ که اخیراً از تدریس هنر در دانشگاه اسلیپری راک پنسیلوانیا، بازنشسته شده بود، شروع به آزمایش تسهیلات فیلتر آب در مکان هایی در اطراف جهان، از جمله عراق، نمود.

کارپنتر گفت: "وی به من در باره چنین رویکردی صحبت کرد، و هنگامی که من با اسکار در باره نیاز به آب آشامیدنی در کولونیاس صحبت کردم، این پروژه کلید خورد."

این پروژه به غیر از ساکنان کولونیا، به دانشجویانی که علاقمند به خدمت در جوامع کشورهای آن سوی دنیا هستند نیز آموزش می دهد. از هنگام شروع پروژه حدود 50 تا 100 دانشجو آموزش دیده اند.

گروه های متعددی به بسیاری از جوامع در جزایر کاراییب و آمریکای جنوبی سفر کرده اند ، از جمله این مناطق جمهوری دومینیکن، اکوادور و بولیوی هستند که در آنجا موآاوز با مردم بومی کوییچوا که در ارتفاعات آند زندگی می کنند، کار کرده است.

موآاوز گفت: "از ما خواسته شده است تا به آفریقا سفر کنیم. بنابراین، ما درحال آموزش دادن به دسته ای ازافراد در ایالات متحده هستیم تا آنها بتوانند به آفریقا بروند."

پروژه آب TAMU همچنین با سازمان های غیر انتفاعی مانند فیلتر پیور (FilterPure) و سروانتس این فیث اند تکنولوژی (Servants in Faith and Technology- SIFAT) برای ارائه فیلتر های تهیه آب تمیز در جوامع خارج از کشور، همکاری دارد.

برایان بولانگر، استاد مهندسی عمران که با گروهی متشکل از پنج دانشجو برای ارائه فیلترهای تصفیه آب در هائیتی به جمهوری دومنیکن رفت، کنترل کیفی فیلترهای ساخت این پروژه را بر عهده دارد. وی هشدار داد که هرچند ساخت این فیلترها ساده است ولی اشتباهی کوچک می تواندبه فاجعه منتهی شود.

بولانگر گفت: "برای مثال، اگر ما در جامعه ای کار می کنیم و کنترل کیفی مناسبی بر فیلترها نداشته باشیم و ترکی در یکی از فیلترها وجود داشته باشد، این امر می تواند باعث مرگ کودکی شود. در حالی که هنرمندان به عملکرد و شکل می اندیشند، از نظر من، من واقعاً می خواهم بدانم آنها تا چه حد به نفع بهداشت جامعه خوب کار می کنند."

هر سه نفر بر اهمیت احترام به عقاید دیگران تاکید دارند. کارکنان پروژه، هنگامی که با جوامع مختلف کار می کنند، باید روش های فیلتر کردن را با شرایط آن جامعه، و بر اساس مواد در دسترس، مانند استفاده از خاک قهوه به جای خاک اره، و یا درست کردن فیلتر با دست به جای استفاده از قالب، تطبیق دهند.

موآاوز در ارتباط با داستان یک سفالگر بولیویایی گفت: "هنگامی که وی برای ما ایده خود را نشان داد، من گفتم آیا برای شما سهیم شدن در ایده تان مهم است؟ وی به این فکر خیلی افتخار کرد زیرا وی در حال آموزش روش خود به یک سفالگر از ایالات متحده بود. بدین تریب ما در ایده وی سهیم شدیم."

این احترام به شاگردانی که وی تعلیم می داد نیز انتقال یافت.

بولانگر اظهار نمود: "ما سعی کردیم این کار را انجام دهیم زیرا این کار به عبارتی سلسله مراتبی نبود. ما سعی کردیم برخی از موانع یاد گیری را که در کلاس های درس سنتی وجود دارد، کاهش دهیم. بخشی از آنچه واقعاً به خوبی به ما کمک کرد این نکته بود که آموزش ما غیر رسمی بود."

از مهم ترین مسائل ارتباطی، ارتباط و همکاری مدیران میانی با یکدیگر بود.

کارپنتر گفت: "این کار با همکاری فرق دارد. نوعی احترام است. این کار نوعی دیدگاه مشترک داشتن، تحمل مشترک و درک مشترک در این باره است که این کاری که انجام می دهیم برای ما نیست. اگر یک خانواده بتواند به دلیل هر یک از جنبه های کاری که ما انجام داده ایم، به آب سالم دسترسی داشته باشد، این هدفی است که ما به دنبال آن هستیم."

"من به اسکار و برایان برای راهی که موقعیت خودشان را در چهارچوب اصولی که برای آن تربیت شده اند، پیش گرفته اند، و بر اساس آن کار می کنند و تمامیت آن را حفظ کرده اند، احترام می گذارم. من به آنها کاملاً اعتماد دارم."