واشنگتن – دادن امکانات به یک زن فقیر برای امرار معاش؛ ساختن فیلمی جهت برملا کردن خانواده هایی که برای پرداخت قرض دختران خود را به دیگران می دهند؛ یا بازسازی زندگی زنان جوانی که از دوران کودکی وادار به روسپیگری و خدمت به عنوان سرباز بوده اند.

اینها اقدامات زنانی هستند که رهبری لازم را برای متحول ساختن جوامع گرفتار مشکلات در سراسر جهان ارائه می دهند. آنها زنانی هستند که جوایز رهبران جهانی را از سازمان صداهای حیاتی که برای کمک به زنان در تقویت دموکراسی، افزایش فرصت اقتصادی و صیانت از حقوق بشر در بیش از 140 کشور جهان فعالیت دارد، دریافت کردند.

آلیسه نلسون، رئیس صداهای حیاتی، گفت نُه زنی که در سال 2012 این جایزه را دریافت کردند، رهبری صحیح را در زمان صحیح در جوامع خود اعمال کردند.

نلسون گفت: "این ماهیت فراگیری، این انگیزه مبتنی بر اعتقاد به آرمان، این توانایی عبور از مسائلی که منشاء اختلافات هستند، دنیای ما برای بهبود یافتن از وضعیت فعلی دقیقاً به اینگونه توانایی ها نیاز دارد."

نلسون یک روز قبل از برگزاری مراسم اهدای جوایز در مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی، در 5 ژوئن، در مؤسسه صلح واشنگتن سخن گفت.

یکی از دریافت کنندگان جایزه به نام ثمر مین الله خان از پاکستان در رشته انسان شناسی تحصیل کرده اما برای پرده برداشتن از رسوم مناطق روستایی که ناقض حقوق زن هستند به ساختن فیلم های مستند رو آورد.

خان در جمع حضار در مؤسسه صلح گفت: "متوجه شدم که اگر این فیلم های مستند را به این جوامع در مناطق روستایی ببرید، و از آنها به عنوان ابزاری برای ایجاد آگاهی و گفتگو استفاده کنید، این کار واقعاً در شکستن سکوت درباره مسائلی که معمولاً در ملاء عام و علناً به آنها نمی پردازیم مؤثر است."

دادن دختر برای تسویه بدهی یا حل و فصل اختلافات را در پاکستان و افغانستان سوارا می خوانند و نسل ها است که این کار به طور علنی اجرا می شود. قانونگذاران پاکستان، به دلایل مختلفی از جمله فیلم خان، این عمل را در سال 2004 ممنوع اعلام کردند.

خان همچنین مستندهایی را در باره قاچاق انسان، خدمتکاری خانگی کودکان و اهمیت تحصیلات برای دختران ساخته است.

در لیبریا، 2,000 سرباز دختر در پایان جنگ داخلی 14 ساله در این کشور سلاح های خود را به صلح بانان سازمان ملل متحد تسلیم کردند. روزانا شاک پرستار سابق و فعال فعلی، به بازپروری این سربازان نوجوانی پرداخت که برخی از آنها در سن هفت سالگی توسط ارتش انقلابی ربوده شده بودند.

شاک گفت: "از اینها به عنوان همسر استفاده شد؛ اینها برده جنسی بودند و مادر بودند." او برای پرداختن به مشکلات پس از جنگ در لیبریا، سازمان غیر انتفاعی تاثیرگذاری بر بشریت نیازمند به مهربانی (THINK) را تشکیل داد.

سازمان THINK برای کمک به سربازان کودک رهایی یافته در بازگشت به زندگی عادی، خدمات مختلفی را ارائه کرد که پناهگاه، مراقبت پزشکی، مشاوره، امکان تحصیل و آموزش مهارت های زندگی از جمله آنها است.

کسب پول کافی برای تأمین مخارج یک زندگی حداقلی در جزیره ساموآ در اقیانوس آرام، روزگاری به حدی مشکل بود که جوانان با ترک خانه و کاشانه در جستجوی کار به مکان های دیگری نقل مکان می کردند. آدیمایمالاگا تافونائی می خواست با یافتن راهی برای اینکه روستاییان بتوانند کسب درآمد کرده و خانواده خود را از تحصیلات، تغذیه و مراقبت بهتری برخوردار سازند، این چرخه مهاجرت را متوقف کند.

شناسایی و کشت محصولاتی که فقط در آب و هوای حاره ای به خوبی رشد می کنند کلید حل مشکل بود و تافونائی برای کمک به روستاییان در یافتن بازارهای بزرگ تر برای کالاهایی همچون روغن نارگیل و آب میوه نونی، یک سازمان توسعه کسب و کار تأسیس کرد. این مردم ساموآ به گفته تافونائی، "رابطه فوق العاده خوبی" با بادی شاپ، شرکت بریتانیایی متخصص تولید محصولات پوستی، آرایشی و پیرایشی از مواد طبیعی، ایجاد کردند.

تافونائی در جمع حضار در مؤسسه صلح گفت: "مقادیر مورد نیاز آنها همواره افزایش می یابد و باید در خارج از ساموآ بیشتر جستجو کنیم که هم اکنون همینطور هم هست و سعی داریم با کشورهای کوچک اقیانوس آرام رابطه ایجاد کنیم."

تافونائی گفت شرکت توسعه زنان در کسب و کار در ساموآ موفق شد زیرا توسط خود ساموآیی ها تشکیل داده شد و آنها فرهنگ آنجا را می شناسند و حاضر بودند حرف روستاییان را بشنوند و از عقاید آنها استفاده کنند. او گفت در بسیاری از موارد، تاجران خوش نیت با تصور سرعت بخشین به روند توسعه و آبادانی با شیوه های نامناسب که ممکن است در جاهای دیگری موفق بوده، به کشورهای کوچک می روند غافل از اینکه این شیوه ها در بین جمعیت های کوچک و دورافتاده ساکن کشورهای جزایر اقیانوس آرام کاربرد ندارند.

سازمان صداهای حیاتی همچنین از زنانی تجلیل می کند که در کشورهای حاضر در جنبش بهار عرب در سال 2011 حضور داشتند. سالوا بوقیغس، وکیل حقوق بشر لیبیایی سابقه ای بس طولانی در دفاع از زندانیان سیاسی داشت و از سازمان دهندگان تظاهرات بن قاضی بود که این تظاهرات حرکتی را آغاز کرد که در نهایت به سقوط رژیم قذافی منجر شد.

او به یاد می آورد که در یکی از نخستین تظاهرات در جمع مردم ایستاده بود و شنید که یک جوان در نزدیکی همان جا که او ایستاده توسط نیروهای قذافی کشته شده است. او گفت: "آن وقت بود که اعتراض به انقلاب تبدیل شد." او افزود: "ترس احساس نمی کردیم. می خواستیم برویم و مأموریت را تمام کنیم."

بوقیغس از اعضای شورای انتقالی لیبی بود اما پس از چند ماه عضویت، در اعتراض به آنچه نبود زنان در دولت جدید می دانست، از مقام خود استعفا داد.

صداهای حیاتی از نقش رهبری تعدادی زن دیگر نیز تجلیل به عمل آورد:

روت زاوالتا سالگادو، سیاستمدار مکزیکی؛ شاتا الحرازی، روزنامه نگار یمنی؛ منال الشریف، فعال حقوق زنان از عربستان سعودی؛ ماریان ناگوئی هانا ابراهیم، مدافع مصری حقوق بشر و صلح اجتماعی؛ و امیرا یحیوی، وبلاگ نویس و مدافع آزادی بیشتر بیان در کشور خود تونس.