واشنگتن- رأی دهندگان آفریقایی – آمریکایی با ادامۀ روند افزایش شرکت سیاهان در انتخابات که به پیروزی باراک اوباما برای دستیابی به مقام ریاست جمهوری در برابر رقیبش جان مک کین یاری داد، خود را برای ایفای نقش عمده ای در انتخابات ریاست جمهوری ماه نوامبر آماده می کنند.

لورنزو موریس، کارشناس مشارکت سیاسی سیاهان، روز 4 مه طی یک نشست توجیهی در مرکز مطبوعات خارجی واشنگتن گفت:"رأی دهندگان سفید پوست مک کین را با 53 در صد در برابر 47 درصد بر اوباما ترجیح دادند. شرکت گستردۀ سیاهان در انتخابات 2008 که بالاترین میزان شرکت آنها تا آن زمان به شمار می رفت به 65 در صد رسید و به ایجاد "تفاوت" و سنگین تر کردن کفه برای پیروزی اوباما کمک کرد.

به گفتۀ موریس که استاد علوم سیاسی در دانشگاه هاوارد در شهر واشنگتن است، در حالی که مشارکت سیاهان [در انتخابات] از نظر تاریخی درسطح بالایی نبوده، اخیرا رشد مستمری را آغاز کرده است. وی افزود که انتظار می رود شرکت گروه های اقلیت در مقایسه با آنچه در 2008 مشاهده شد، فقط اندکی کاهش یابد.

این استاد علوم سیاسی گفت که اوباما آنطور که انتظار می رفت طی دورۀ تاریخی ریاست جمهوری خود محبوب نبوده و سبب آنهم تا حدی این است که انتظارات دموکراتهای لیبرال را بر نیاورده است.

موریس اظهار داشت: "با وجود این، او جاذبۀ تقریبا یک جانبه ای را در جامعۀ سیاهان حفظ کرده است." وی افزود که این محبوبیت در بسیج رأی دهندگان اقلیت که بار دیگر می توانند نقش قاطعی در انتخابات داشته باشند، یک عامل اساسی خواهد بود.

به گفتۀ او، اکثریت رأی دهندگان آفریقایی -آمریکایی، همراه با رأی دهندگان اقلیت دارای یک موضع ایدئولوژیکی هستند که "تاحدی متمایل به چپ افراطی" است و همین سبب می شود که آنها به سود دموکراتها رأی دهند.

لاری سباتو، تحلیلگر سیاسی گفت که در سالهای اخیر رأی دهندگان سیاه دموکراتها را با 90 تا 95 درصد آراء خود برگزیده اند.

این استاد دانشگاه ویرجینیا طی مصاحبه ای در 9 مه گفت که این روند در انتخابات ریاست جمهوری 2008 بویژه محسوس و نمایان بود.

سباتو اظهار داشت: "شرکت سیاهان بدون این که غیر منتظره باشد با توجه به نامزدی تاریخی باراک اوباما به میزان بالایی بود و به طور کلی در سطح ملی 13 درصد افزایش داشت. 95 درصد آراء سیاهان به سود اوباما و 4 درصد به سود مک کین به صندوقها ریخته شد. انتظار می رود که در سال 2012 نیز ارقام به طور تقریبی وضع مشابهی داشته باشد."

ولی به گفتۀ سباتو، سیاهان همیشه به چپ گرایش نداشته اند. وی خاطر نشان کرد که بعد از جنگ داخلی، آفریقایی آمریکاییان برخوردار از حق رأی، به دادن رأی به سود حزب جمهوریخواه، که حزب پرزیدنت آبراهام لینکلن شمرده می شد، متمایل بودند.

سباتو افرزود:" پرزیدنت لیندون بی جانسن با دفاع از قانون حقوق مدنی پرزیدنت جان اف کندی در 1964 همه چیز را تغییر داد. جانسن 96 درصد آراء سیاهان را از آن خود کرد. در حال حاضر آراء سیاهان برای افزایش بخت پیروزی دموکراتها در هر ایالتی که جمعیت قابل توجهی از سیاهان زندگی می کنند، اهمیت حیاتی دارد."

موریس خاطر نشان ساخت که جانسن تنها نامزد حزب دموکرات بود که آراء اکثریت سفید پوست را بعد از جنگ جهانی دوم به سود خود جذب کرد. رأی دهندگان سفید پوست در همۀ انتخابات دیگر ریاست جمهوری به سود جمهوریخواهان رأی داده اند.

به گفتۀ موریس،"بدون آراء اقلیت ها هیچ نامزد دموکراتی به کاخ سفید راه نخواهد یافت."

هر دو تحلیلگر گفتند، هر چند که پیش بینی میزان مشارکت رأی دهندگان اقلیت در این مرحله دشوار است، آنها بار دیگر در تعیین سرنوشت انتخابات یک عامل اساسی خواهند بود.