واشنگتن – یک قانون فدرال که در حدود 40 سال پیش تصویب شد، سبب شده است تا تعداد پستانداران دریایی در آب های ایالات متحده و اقیانوس های جهان در حال افزایش و بازگشت به تعداد اولیه خود باشد.
به گفته وزارت کشور، ایالات متحده در سال 2012 چهلمین سالگرد تصویب قانون محافظت از پستانداران دریایی، که یکی از مهم ترین قوانین محافظتی به شمار می رود، را گرامی می دارد. این قانون پیشرو که در 21 اکتبر 1972 تصویب شد، به حفظ و نگهداری از پستانداران دریایی مانند خرس های قطبی، سمور دریایی، گرازماهی و گاو دریایی، و همچنین اکوسیستم های اقیانوسی مورد نیاز آنها کمک می کند.
تحت محافظت های ایجادشده در چهارچوب این قانون، جمعیت برخی از گونه های پستانداران دریایی که پیش از این در حال کاهش بود، مانند گاو دریایی وست ایندین (West Indian)، شیر دریایی کالیفرنیا، فک های اصیل اقیانوس آرام، و فیل فک ها به طور پیوسته ای افزایش یافته است. این قانون همچنین نقشی اساسی در کاهش درگیری ها بین خرس های قطبی و انسان ها در آلاسکا داشته است.
محافظت از حیات وحش در ایالات متحده سابقه ای درازمدت دارد، و ایالات متحده یکی از رهبران تلاش های بین المللی در راستای محافظت از محیط زیست بوده است.
در اواخر قرن نوزدهم و زمانی که توسعه ایالات متحده به آخرین نقاط غربی این کشور رسید، آمریکاییان به تدریج متوجه تغییرات اقلیمی شدند و شروع به انجام اقداماتی برای محافظت از میراث طبیعی باارزش خود کردند. جنبش محافظت از منابع طبیعی، که پرزیدنت تئودور روزولت هم از حامیان آن بود، به پیشبرد طرح های خصوصی و دولتی برای محافظت از گونه های در معرض خطر کمک کرد.
همزمان با تلاش های ایالات متحده برای محافظت از و مدیریت تنوع زیستی غنی این کشور، مجموعه ای از قوانینی که جنبه محافظتی قدرتمندتری داشتند، از سال 1900 به بعد در ایالات متحده تصویب شد.
قانون محافظت از گونه های در معرض خطر مصوب سال 1966، وزارت کشور ایالات متحده را موظف کرد تا فهرستی از گونه های در معرض خطر حیات وحش ایالات متحده را تهیه کند و سالانه 15 میلیون دلار را برای خرید زیستگاه های این گونه ها و محافظت از آنها اختصاص دهد. در نتیجه افزایش فشارهای عمومی برای محافظت از نهنگ ها، این قانون در سال 1969 مورد بازنگری قرار گرفت تا امکان تهیه فهرستی از گونه های در معرض خطر خارجی و ممنوعیت واردات محصولات تهیه شده از این گونه ها فراهم شود.
قانونی سختگیرانه تر تحت عنوان قانون محافظت از گونه های در معرض خطر، در سال 1973 تصویب شد، که یکی از دلایل تصویب آن حل و فصل منازعات حقوقی بین وزارت کشور و وزارت دفاع ایالات متحده در زمینه استفاده نیروی دریایی ایالات متحده از روغن نهنگ اسپرم در زیردریایی ها بود.
قانون محافظت از پستانداران دریایی سبب ایجاد یک چتر حمایتی گسترده برای تمامی پستانداران دریایی – پستاندارانی که تمامی و یا قسمت عمده طول زندگی خود را بر روی سطح اقیانوس و یا داخل اقیانوس می گذرانند – شده است.
برخی از پستانداران دریایی – که در معرض خطر انقراض قرار دارند – به موجب قانون محافظت از گونه های در معرض خطر و پیمان بین المللی خرید و فروش گونه های در معرض خطر جانوران و گیاهان وحشی (CITES) نیز مورد محافظت قرار گرفته اند.
قانونی منحصر به فرد برای محافظت از گروه خاصی از پستانداران
اداره محافظت از شیلات و حیات وحش و زیستگاه های ایالات متحده و سازمان ملی اقیانوس شناسی و اتمسفری ایالات متحده، به طور مشترک مسئولیت اجرا و نظارت بر اجرای قانون محافظت از پستانداران دریایی را بر عهده دارند. این قانون در عین حالیکه قانون محافظت از گونه های در معرض خطر را تکمیل می کند، به طور خاص بر محافظت از پستانداران دریایی تاکید دارد.
با توجه به شرایط نامطمئن اقلیمی و خطرات متعددی که محیط زیست دریایی را تهدید می کند، محافظت از پستانداران دریایی و اکوسیستم آنها اهمیتی ویژه دارد. علاوه بر این، محافظت از این گونه های منحصر به فرد و زیستگاه های آنها به امرار معاش بسیاری از مردم کمک می کند، که شامل استفاده از منابع طبیعی بدون آسیب رساندن به آنها، صنعت توریسم مبتنی بر محافظت از منابع طبیعی، و ماهیگیری در بسیاری از جوامع ساحلی است.
این قانون، با مشخص کردن موارد استثنا، "گرفتن" – شکار و اسیر کردن – پستانداران دریایی را در آب های ایالات متحده و توسط شهروندان ایالات متحده، و همچنین در آب های بین المللی ممنوع می کند. همچنین طبق این قانون وارد کردن پستانداران دریایی و محصولات تولیدشده از این پستانداران به ایالات متحده ممنوع است.
این قانون همچنین، مالکیت، منتقل کردن، صادر کردن و یا ارائه پیشنهاد خرید، فروختن و یا صادرات پستانداران دریایی و محصولات تولیدشده از این پستانداران را ممنوع می کند. علاوه بر این، طبق این قانون، کمیسیون پستانداران دریایی – یک سازمان مستقل دولتی که مسئولیت نظارت بر اجرای سیاست های محافظت از پستانداران دریایی و برنامه های در دست اجرا توسط سازمان های نظارتی فدرال را بر عهده دارد – نیز تشکیل شده است.
برنامه مناطق محافظت شده ملی اداره محافظت از شیلات، حیات وحش و زیستگاه های ایالات متحده، نقشی مهم در محافظت از پستانداران دریایی ایفا می کند:
· منطقه محافظت شده ملی در قطب شمال، از زیستگاه های حیاتی خرس های قطبی در این منطقه محافظت می کند.
· منطقه محافظت شده جزایر هاوائی و جزیره میدوی، که زیستگاه زاد و ولد فک های مانک هاوائی – که به طور خطرناکی در معرض خطر انقراض قرار دارند – است.
· منطقه محافظت شده رودخانه کریستال در فلوریدا، که در سال 1983 و به طور خاص برای محافظت از گاو دریایی در معرض خطر وست ایندین ایجاد شد.
· منطقه محافظت شده مونوموی در شبه جزیره کیپ کاد، بزرگترین منطقه در غرب اقیانوس اطلس است که در آن فک های خاکستری – در حدود 5.000 فک – برای تنفس به سطح آب می آیند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چهلمین سالگرد تصویب این قانون و برنامه ریزی های انجام شده جهت گرامیداشت آن، به تارنمای اداره محافظت از شیلات، حیات وحش و زیستگاه های ایالات متحده مراجعه کنید.

